“น้องซู เชื่อผมเถอะ เมื่อวานผมเห็นมากับตาตัวเองถึงได้พูดแบบนี้ ผมก็ไม่อยากให้คุณโดนเขาหลอกเหมือนกัน”
ฉู่หรานตบอก ยิ้มอย่างมั่นใจและสดใส ขอแค่พูดให้เธอเข้าใจ น้องซูคนนี้ก็จะไม่ถูกหลินอี้หลอกแล้ว!
ซูเสี่ยวโหรวยกหน้าขึ้น มองฉู่หราน แล้วก็มองโทรศัพท์...
“แต่ว่า เขาดูไม่เหมือนคนไม่ดีเลยนะ” ซูเสี่ยวโหรวยังคงลังเลอยู่บ้าง
อีกอย่าง รุ่นพี่หลินก็เคยบอกแล้วว่าชื่อเสียงของเขาในมหาวิทยาลัยไม่ค่อยดี
“ไม่ใช่นะ!”
ฉู่หรานตื่นเต้นจนตบโต๊ะ “น้องซู ความดีของบางคนก็แค่แสร้งทำเท่านั้น! ถ้าไม่เชื่อก็ลองเข้าไปดูฟอรัมนักเรียนสิ!”
“ฟอรัมนักเรียนเหรอ?”
“ใช่แล้ว ดูสิ” ฉู่หรานพูดพลางหยิบโทรศัพท์ออกมาวางตรงหน้าซูเสี่ยวโหรว
ซูเสี่ยวโหรวเลื่อนสายตาไปมอง ในฟอรัมนักเรียนมีข่าวเกี่ยวกับหลินอี้อยู่ไม่น้อยจริง ๆ...
แถมดูเหมือนจะไม่มีเรื่องดี ๆ เลยสักเรื่อง ลูกเสเพล เดินทีแทบจะเชิดจมูกขึ้นฟ้า
รังแกนักศึกษาที่ไม่มีเส้นสาย แล้วยัง...
หน้าด้านตามจีบดอกไม้ประจำโรงเรียนปีสามคณะการเงินอย่างเซี่ยเจี้ยนว่านอีกเหรอ?
ซูเสี่ยวโหรวกลืนน้ำลาย รุ่นพี่หลิน... ไม่ได้พูดเกินจริงเลยสักนิด ชื่อเสียงของเขานี่... “ดีงาม” จริง ๆ ด้วย...
“เห็นไหม!”
ฉู่หรานค่อย ๆ ดึงโทรศัพท์กลับ “คราวนี้เชื่อแล้วใช่ไหม?”
“นี่... แต่ว่า...”
“เอาเถอะ... งั้นฉันจะระวังเขาหน่อยก็แล้วกัน?” ซูเสี่ยวโหรวกะพริบตาปริบ ๆ มองฉู่หราน
ฉู่หรานชะงักไป เธอก็สวยมากเหมือนกัน แถมยังเป็นสาวคนละแบบกับรุ่นพี่สาวเมื่อคืนเลย...
“อื้ม! งั้นน้องซู ผมกลับก่อนนะ ถ้าเจ้าหมอนั่นมารังควานคุณก็บอกผมได้เลย ผมพอมีวิชาต่อสู้ ปกป้องคุณได้!”