ปฏิกิริยาของหลี่ชิงชิงเมื่อกี้ สำหรับตัวเขาแล้วไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด……
ช่างเถอะ ไม่พูดดีกว่า ไม่อย่างนั้นเธอต้องจับได้แน่!
หลี่ชิงชิงขยับลำคอเบา ๆ
ตลอดเส้นทางที่เหลือ หลี่ชิงชิงไม่ได้พูดอะไรต่อจริง ๆ
ไม่นานนัก ทั้งคู่ก็มาถึงร้านซ่อมรถแห่งหนึ่งใจกลางเมือง หลินอี้เดินไปที่รถของตัวเองแล้วตรวจดูรอบคันอย่างละเอียด
ซ่อมเสร็จเรียบร้อยแล้ว แถมยังช่วยล้างรถให้สะอาดเอี่ยมอีกด้วย
“ฮ่า ๆ เรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ขับออกไปได้เลย!” เจ้าของร้านตบฝากระโปรงหน้าเบา ๆ “สองวันนี้ร้านยุ่งมาก เพิ่งทำเสร็จวันนี้ ขอโทษด้วยนะ”
“ไม่เป็นไรครับ เจ้าของร้าน!”
หลินอี้พยักหน้า กดกุญแจรถแล้วเปิดประตูเบาะหลัง กีตาร์วางอยู่บนเบาะอย่างเรียบร้อย เขากำลังจะยื่นมือไปหยิบออกมา
จู่ ๆ เสียงของหลี่ชิงชิงก็ดังขึ้นจากด้านข้าง “เอ่อ เดี๋ยวก่อน ไม่ต้องเอาออกมาก็ได้!”
“หืม?”
หลินอี้หันไปมองอย่างสงสัย
หลี่ชิงชิงขยับริมฝีปาก สีหน้าดูแปลกไปเล็กน้อย เธอหันหลังให้เขา “พอดีวันนี้ฉันอยากเอารถมาเช็กสภาพ งั้นฝากไว้ที่นี่เลยแล้วกัน! แล้วฉันนั่งรถนายกลับไปด้วย!”
หลินอี้ชะงักไป…
“แต่ว่ารถของเธอ… ไม่ใช่เพิ่งซ่อมเสร็จเมื่อสองสามวันก่อนเหรอ น่าจะ… เช็กสภาพไปพร้อมกันแล้วนี่?”
“ยังไม่ได้เช็ก! วันนี้ต่างหากถึงจะเช็ก!” หลี่ชิงชิงพูดเสียงร้อนรน พลางยื่นมือออกไป “เจ้าของร้าน! ฉันจะเอารถมาเช็กสภาพ!”
“ได้เลย! ได้เลย!”
เจ้าของร้านรีบเดินเข้ามา มุมปากยกยิ้มกว้าง ฮ่า ๆ มีงานเข้ามาอีกแล้ว!