ชาวเน็ตพากันก่อกวน
จางฉู่ยวี่เองก็สนใจไม่น้อย
"ในเมื่อเป็นแบบนี้ ข้าจะเปิดหูเปิดตาให้พวกเจ้าดูกัน"
เขาพูดพลาง
ค่อยๆ เดินไปทางพุ่มหญ้านั้นอย่างระมัดระวัง
แต่ยังไม่ทันได้เข้าใกล้
ฟิ้ว——
เงาร่างหนึ่งพุ่งพรวดออกจากพุ่มหญ้า มาขวางหน้าจางฉู่ยวี่อย่างจัง
"หืม!?"
จางฉู่ยวี่สะดุ้งโหยง
อะไรเนี่ย!?
ชาวเน็ตในไลฟ์สดก็พากันชะงัก
จ้องหน้าจอมือถือตาไม่กะพริบ
ตอนที่ทุกคนกำลังตั้งใจจดจ่อ
ลำแสงไฟฉายของจางฉู่ยวี่ก็สาดไปตกที่ตัวสิ่งนั้น
และในชั่วขณะนั้นเอง
รูม่านตาทุกคู่ต่างก็หดเล็กลงพร้อมเพรียงกัน
ในหน้าจอไลฟ์สดคือภาพ
ตัวพี่มีขนสีทองอร่ามทั้งร่าง
ตัวใหญ่ประมาณเท่าสุนัข... ตัวพังพอน
ปรากฏตัวตรงหน้าพวกเขา
ไอ้พังพอนนี่พอเจอคนกลับไม่มีความกลัว
แถมยังเหมือนกำลังรออยู่ตรงนี้อยู่ก่อนแล้ว
มันยืนสองขาด้วยท่าทางประหลาด ตัวตรงแข็ง
ดวงตาจ้องเขม็งมาที่จางฉู่ยวี่
"นี่มัน... เพลี้ยเหลือง?"
จางฉู่ยวี่และชาวเน็ตในไลฟ์สดต่างพากันตาค้าง
"เพลี้ยเหลือง? ตัวใหญ่เบ้อเริ่มขนาดนี้ มันต้องอยู่มากี่ปีแล้ว? โอ๊ย! คงไม่ใช่ว่าเจอไอ้เพลี้ยเหลืองแปลงในตำนานเข้าแล้วกระมัง!?"
หลังจากตั้งสติได้
ชาวเน็ตก็ฮึกเหิมขึ้นมาทันที
"เพลี้ยเหลืองแปลง? ใช่ไอ้ประเภทที่ถามว่ามันเหมือนคนไหม แล้วเราก็ตอบกลับไปว่าเหมือนสาวน้อยผมขาวใส่ถุงดำหรือเปล่า??"
"นี่มันสวรรค์ประทานบุญ!! แคสเตอร์หลบไปเดี๋ยว! ให้ข้าให้ข้า! ตุ๊กตาของข้าพังพอดีกำลังว่าจะซื้อใหม่เลย ได้มาเป็นของจริงแล้ว!"
"??? ท่านเน็ตไอดีช้างเผือก ช่วยนั่งลงแล้วอย่าตื่นเต้นไปหน่อย ที่ท่านพูดมานั่นมันนิยายทั้งนั้น เพลี้ยเหลืองจะมาให้หยกได้ยังไง"
เดิมทีจางฉู่ยวี่รู้สึกประหม่าอยู่บ้าง
แต่พอได้เห็นคอมเมนต์ของชาวเน็ต
อารมณ์ก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย
แน่นอน
ก็แค่ตัวพังพอนตัวเดียว
ของแบบนี้ก็เคยเห็นมาแล้ว ที่ตัวใหญ่ก็อาจเพราะมันกินดี
ไม่มีอะไรแปลก
ทว่า
ในวินาทีที่คอมเมนต์นั้นปรากฏขึ้น
ฉัวะ——
ทุกคนก็เห็นว่าไอ้เพลี้ยเหลืองที่ยืนตัวตรง ดวงตาฉายแววแสงประหลาด
จากนั้นไอ้เพลี้ยเหลืองก็เอ่ยปากอย่างเยือกเย็น
ถามจางฉู่ยวี่ว่า
"พ่อหนุ่ม ว่าไหมละ ข้าเหมือนเซียนหรือเหมือนเทพ?"
เพียงไม่กี่คำ
กลับทำให้อากาศรอบข้างพลันเงียบสงัด
เวลาคล้ายหยุดนิ่งในชั่วขณะนี้
รอยยิ้มที่เพิ่งผุดขึ้นบนใบหน้าจางฉู่ยวี่ก็แข็งค้าง!
ฉิบ!*!
นี่แกเอาจริง!?
และตอนนี้ชาวเน็ตเองก็ได้สติกลับมาเช่นกัน
"เป็นเพลี้ยเหลืองมาขอให้หยกจริงๆ! แคสเตอร์เจอดีเข้าแล้ว!! เร็วเข้า! แคสเตอร์บอกให้มันเหมือนสาวน้อยหูสัตว์ใส่ถุงดำเร็ว!"
"เหมือนสาวน้อยหูสัตว์ใส่ถุงดำได้ไง! ต้องสาวผู้บริหารขายาวเอวบาง! ข้าชอบรสนิยมนี้!"
"ต่ำชั้น พวกเจ้าต่ำชั้นจริงๆ! ผู้หญิงจะมีอะไรดี! ตัวเมียเพลี้ยเหลืองนี่ไม่หอมเชียวหรือ! หางมันยังเป็นเชือกในตัว ฟินสุดๆ เลยนะ!"
"เพลี้ยเหลือง: เอ๊อะ ตอนนี้ชาวเน็ตเล่นกันโรคจิตขนาดนี้แล้วเหรอ?"
คอมเมนต์พรั่งพรูจนยั้งไม่อยู่ ทุกคนตื่นเต้นสุดขีด
มีเพียงจางฉู่ยวี่ที่เหงื่อเย็นผุดบนหน้าผาก
เพราะเขารู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่ได้เรียบง่ายอย่างนั้น
ขณะนั้น จู่ๆ ในไลฟ์สดก็มีชาวเน็ตรายหนึ่งพิมพ์บนหน้าจออย่างรวดเร็ว
"แคสเตอร์!! แบบนี้ให้หยกไม่ได้เด็ดขาดนะ! ไอ้เพลี้ยเหลืองนี่ชัดๆ เลยว่าต้องการให้นายไม่รู้จักผุดจักเกิดชั่วนิรันดร์!"
"???"
"??????"
คอมเมนต์นี้ออกมา ทุกคนต่างพากันส่งเครื่องหมายคำถาม
แม้กระทั่งจางฉู่ยวี่เองก็อึ้ง
"พี่ชาย หมายความว่าไง? นี่มันก็แค่มาขอให้หยกไม่ใช่รึ?"
มีชาวเน็ตคนหนึ่งถามขึ้นอย่างอดใจไม่ได้
ชาวเน็ตรายก่อนหน้านั้นก็ตอบกลับมาอีกครั้ง
"ใช่ การขอให้หยกนั่นแหละ! ข้าเคยอ่านบันทึกจากตำราโบราณมาว่า โดยทั่วไปแล้วเพลี้ยเหลืองมาให้หยกจะถามแค่ว่าเหมือนคนหรือเปล่า ถ้าแค่นั้น คนให้ยกว่าเป็นคน ก็ไม่มีปัญหาอะไร"
"อย่างมากก็แค่ถูกมันพัวพัน ดูดกลืนโชควาสนาไปบ้าง"
"แต่เพลี้ยเหลืองตรงหน้านี้กลับถามว่าเหมือนเซียนหรือเหมือนเทพ! แม้จะเป็นคำต่างกันไม่กี่คำ แต่ความหมายในนี้ มันต่างกันฟ้ากับเหว!"
"เซียนและเทพอะไรนี่... คนธรรมดาๆ จะไปให้หยกเป็นได้ยังไง!"
"แคสเตอร์หากบังอาจให้ยกว่าเป็นเทพเมื่อไร เกรงว่าจะถูกอัสนีสวรรค์ฟาดหัวทันที ชาติแล้วชาติเล่าต้องตกนรกขุมลึกไปชั่วกัปชั่วกัลป์ถึงจะไถ่บาปได้!"
"??? ใจร้ายกาจขนาดนี้?"
ชาวเน็ตในไลฟ์สดต่างก็อึ้งไปตามๆ กัน
ลองคิดวิเคราะห์คำพูดของชาวเน็ตรายนั้นดู ก็เห็นว่ามีเหตุผลดี
คนธรรมดาให้ยกว่าเป็นเทพ เป็นเรื่องอกตัญญูทรยศฟ้าดิน
"แต่ไม่ให้ก็ไม่รอดนี่นา ไม่ให้แคสเตอร์ก็ต้องตายเหมือนกัน? หรือแคสเตอร์คราวนี้เล่นใหญ่เกินไปจริงๆ?"
"จบแล้ว ไอ้แคสเตอร์หมาๆ คราวนี้ได้ตายแหงๆ แน่ ข้าลง 200 ถึงเวลาเปิดวงเหล้าก็บอกข้าที!"
"ข้าลง 100 ถึงเวลาขอข้านั่งโต๊ะเด็กนะ"
......
ตอนที่จางฉู่ยวี่เองก็ลนลานสุดขีด
"ติ๊ง!"
ในหัวสมองของเขา
จู่ๆ ก็มีเสียงกลไกดังขึ้น
"ตรวจพบผู้ผสานระบบพบเจอเหตุการณ์ภูตผีวิญญาณ ระบบปฐมจอมมรรคเริ่มทำงาน"
สิ้นเสียง
จางฉู่ยวี่ตัวสั่นไปทั้งร่าง
นี่มัน... ระบบ!?
"ติ๊ง เนื่องจากผู้ผสานระบบผูกพันธะกับระบบเป็นครั้งแรก มอบรางวัลตัวเลือกระดับเทพหนึ่งครั้ง"
"หนึ่ง: ปฏิเสธคำขอของเพลี้ยเหลืองซึ่งๆ หน้า และให้มันตัดใจไปซะ รางวัล: [ฉายานักยุติการขอหยก] ต้านทานผลเสียจากคำขอหยกของอสูรทุกชนิด [การแก้แค้นจากตระกูลเพลี้ยเหลือง]"
"สอง: อสูรผีห่าซาตานอ่อนหัด บังคับมันไปโรงพักแจ้งความ ให้มันลองลิ้มรสคดีในคุก รางวัล: [คีมจับอสูร (ขั้นสูงสุด) สามารถควบคุมตัวอสูรตัวเล็กใดๆ ก็ได้]"
"สาม: ในเมื่อมาหารือให้เป็นเทพ ฉันก็สมใจนาย ในนามสวรรค์ ตั้งแท่นประกาศฏีกา บัญชาสวรรค์ชั้นเก้า ให้ยกเป็นเง็กเซียนฮ่องเต้ชั้นเก้า มีเรื่องให้มันไปเอาเง็กเซียน! รางวัล: [แสงทองคาถาเทพ] [บำเพ็ญพรตพลังปราณขั้นบริสุทธิ์ร้อยวัน] [ชะตาปฐมจอมมรรค]"
สิ้นเสียงนั้น จางฉู่ยวี่ก็หัวเราะออกมาทันที
ยอด!
คราวนี้อย่างน้อยก็สูงสามชั้น!
คนอื่นให้ยกว่าเป็นเซียนเป็นพระเป็นเจ้า ล้วนแต่เหลวไหลทั้งนั้น
พวกเทพเซียนรู้จักแกเป็นใคร?
แต่จางฉู่ยวี่ไม่เหมือนคนอื่น!
ต่อให้ตอนนี้จวนสวรรค์จะตกต่ำสักแค่ไหน
แต่ฐานะสวรรค์แห่งเขาหลงหู่ของเขา นั่นเป็นสิ่งที่เต๋ายอมรับมาแต่โบราณกาล
ในนามของสวรรค์ ตั้งแท่นประกาศฏีกา
นั่นคือส่งตรงขึ้นสวรรค์ชั้นเก้าได้จริงๆ!!!
ในเมื่อแกไม่อยากให้ฉันอยู่ ฉันกับแกวันนี้ใครหนีใครก็คือหลาน!
ให้ยกว่าเป็นเทพหรือไม่ไม่สำคัญ ที่สำคัญเตียก็อยากรู้นักว่าเง็กเซียนฮ่องเต้หน้าตาเป็นยังไงกันแน่
"เกิดอะไรขึ้น? ไฉนอาจารย์เต๋าจึงหลับตาฉับพลัน? เขายอมรับชะตากรรมแล้วหรือ?"
"แย่แล้ว... สงสารแคสเตอร์ เพิ่งสิบกว่าๆ เอง ต้องมาตายเพราะเพลี้ยเหลืองขอหยก น่าเวทนาเกินไปแล้ว"
"ขอให้แคสเตอร์เดินทางปลอดภัย"
"??? ผ่านมาแว้บนึง สอบถามเกิดอะไรขึ้น? แคสเตอร์คนนี้กำลังจะตายเหรอ?"
......
จำนวนคนดูในไลฟ์สดของจางฉู่ยวี่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
แต่เทียบกับความเป็นห่วงของเพื่อนชาวไลฟ์แล้ว
สีหน้าของไอ้เพลี้ยเหลืองกลับค่อยๆ ฉายแววหงุดหงิดขึ้นมา
ทันทีที่มันกำลังจะเอ่ยปากอีกครั้ง
จางฉู่ยวี่ก็เบิกตากว้าง จ้องเขม็งไปที่ไอ้พังพอนตัวนั้น
"แน่ใจนะ!?"
......