ปลายเดือนสิงหา
กลางคืน
เชิงเขาหลงหู่
“สวัสดีทุกคนนะครับ ค่ำคืนนี้รายการผจญภัยลี้ลับของเทพเซียนมาแล้ว!”
ชายหนุ่มรูปงามในชุดนักพรตกำลังยิ้มทักทายผ่านโทรศัพท์มือถือ
เขาชื่อจางฉู่ยวี่
ข้ามภพมาโลกนี้ตั้งแต่เด็ก
อาจารย์เฒ่าสวรรค์เก็บมาเลี้ยงและรับเป็นศิษย์สืบทอดคนเดียวของจวนสวรรค์
ตอนแรกนึกว่าการเริ่มต้นแบบนี้จะแน่นอน
แต่หลังจากจางฉู่ยวี่มาถึง
ก็พบว่าจวนสวรรค์ทั้งหมดไม่เหมือนกับชาติก่อนเลยสักนิด
ทั้งจวนสวรรค์นอกจากตัวเขาแล้วก็มีแค่อาจารย์เถื่อน ๆ ของเขา กับศิษย์นอกอีกไม่กี่คน แค่นั้น
ตลอดหลายปีนี้
ศิษย์นอกต่างก็ทยอยลาจากไป
แม้แต่อาจารย์แก่นั่นของเขายังคุยโม้หลังจากสอบเอ็นทรานซ์เสร็จว่าจะออกเดินทางท่องโลกเสาะหาเซียนบรรลุเต๋า
แล้วก็โยนตำแหน่งอาจารย์สวรรค์ของจวนให้เขา แล้วเผ่นไปเลย
ตอนนั้นจางฉู่ยวี่อึ้งไปเลย
จะไปก็ไปสิ!
น่าจะทิ้งเงินไว้ให้หน่อย!
ในจวนสวรรค์ทั้งหลังนอกจากรูปปั้นไตรเทพสามองค์นั้น
ขนาดหนูมา
ยังต้องร้องไห้กลับไป
ดีที่สวรรค์ไม่เคยปิดทาง
ถึงเขาจะไร้เงิน ไร้ทรัพยากร
แต่สถานะอาจารย์สวรรค์หลงหู่ก็ยังมีอยู่
ด้วยสถานะนี้
ถึงจะขายฝีมือในเน็ตก็ไม่มีทางอดตาย
ส่วนเรื่องอาจารย์สวรรค์ไลฟ์สดแล้วเสียหน้า?
จางฉู่ยวี่ไม่แคร์เลยสักนิด
หากินด้วยความสามารถของตัวเอง ถูกต้องตามทำนองคลองธรรม
ไตรเทพเซียนก็ยังต้องกินข้าว
“เยี่ยม! ในที่สุดก็ถึงเวลาดึกดูไปกินข้าวไป! เก้าอี้พร้อมแล้ว อาจารย์เริ่มโม้...ไม่ใช่ เล่าเลย!”
“ขอบคุณอินเทอร์เน็ต ไม่งั้นข้าเอาบุญอะไรมาดูเจ้าสำนักเสื้อม่วงคุยกับข้า! นี่เป็นสิทธิ์ที่ฮ่องเต้โบราณเท่านั้นถึงจะมี”
“สตรีมเมอร์สิบแปดเป็นนักพรต ข้าสิบแปดหาสาวนวด จริง ๆ แล้วข้ากับสตรีมเมอร์ก็พอ ๆ กัน (หมา)”
“แทรกโฆษณาหน่อย ข้าสูงหนึ่งเมตรหกขาเรียวเอวบาง น่ารักได้เซ็กซี่ได้สาวน้อยน่ารัก หาคนไปดูผจญภัยลี้ลับด้วยกัน ผู้สนใจติดต่อมา!”
“สตรีมเมอร์วันนี้พวกเราไปผจญภัยที่ไหน? เต้นบนหลุมศพ หรือนอนค้างศาลเก่า?”
......
เปิดไลฟ์ไม่กี่นาที ผู้ชมทะลุสามร้อย
รอยยิ้มบนหน้าจางฉู่ยวี่ก็มากขึ้น
“ตามความเร็วนี้ อีกเดือนนึงผู้ชมไลฟ์ของเราทะลุพันก็อยู่แค่เอื้อม!”
“นึกไม่ถึงว่าข้ามภพมาโลกนี้แล้วยังจะได้เป็นเน็ตไอดอล สุขใจจริง ๆ~!”
เขาเรียกสติกลับมา
มองคำถามในแชท
จางฉู่ยวี่ก็ตอบ
“ทุกคนคงได้เห็นข่าวดังของเมืองต้าถานเมื่อวานแล้ว มีพวกนักตกปลาไปตกปลากลางดึกที่อ่างเก็บน้ำชิงซีแล้วเจอผี”
“และภายในแค่สามวัน ก็มีนักตกปลาตายไปหลายคน!”
“จากคำบอกเล่าของนักตกปลาที่ยังมีชีวิตอยู่ พวกที่ตายไปนั้นล้วนเจอสิ่งที่เรียกว่า ‘ปลาตายกัดเบ็ดตรงกลาง’!”
“วันนี้พวกเราจะไปค้นหาคำตอบ! อาจารย์จางคนนี้ ไม่เล่นเรื่องโกหก!”
จางฉู่ยวี่พูดจบ
ในไลฟ์ก็คึกคักขึ้นมาอีก
แชทเด้งเหมือนเกล็ดหิมะ
“ตกปลาเขาป่า? เวอร์ชั่นใหม่ น่าสนใจ!”
“เฮ้ย! ข้าอยู่เมืองถานเหมือนกัน ข้าได้ยินมา อ่างเก็บน้ำชิงซีช่วงนี้ผีดุ อาจารย์ระวังหน่อยนะ น้องชายเพื่อนบ้านลูกพี่ลูกน้องเมียพี่รองข้า ก็ตายที่นั่น!”
“ใช่ ๆ! ข้าก็เห็นข่าวเด่นในเมือง มีคนตายหลายคนจริง ๆ สตรีมเมอร์เปลี่ยนที่เถอะ ที่นั่นอาถรรพ์จริง ๆ!”
“กลัวอะไร ไม่เห็นเหรอ สตรีมเมอร์เราเป็นถึงเทพเซียนลัทธิเต๋า ผีกระจอกตัวไหนกล้ามาอาละวาดต่อหน้าเขา!”
......
ที่ชาวเน็ตพูด
จางฉู่ยวี่เองก็รู้ดี
ที่เขากล้าไป
ก็เตรียมตัวมามาก
จางฉู่ยวี่ยิ้มลึกลับ
“ทุกคนอย่าเพิ่งตกใจ อาจารย์จางไม่มีทางสู้โดยไม่เตรียมตัว”
ว่าแล้วเขาก็หยิบอุปกรณ์ตกปลาหนึ่งชุดมา มีเบ็ดตกปลา เอ็น และเหยื่อ วางไว้หน้ากล้อง
ด้วยแสงยังเห็นได้ว่าบนคันเบ็ดสลักอักขระหนาแน่น
จางฉู่ยวี่พูดอย่างภาคภูมิใจ
“เห็นไหม คันเบ็ดของข้าทำจากไม้ท้อร้อยปี เหยื่อใช้เลือดไก่ใหญ่ซ้อมสองปีครึ่ง ใช้ข้าวสารอย่างดีทำลูกตุ้ม แม้แต่เอ็นก็ใช้เส้นช่างไม้”
“อย่าว่าแต่ผีกระจอกเลย ถึงฉางอ๋องกับฉางกุ่ยมา อาจารย์ยังตบกลับให้สองตุ๊บ!”
“???”
คำพูดนี้ ทั้งไลฟ์ต่างพากันพิมพ์เครื่องหมายคำถามเป็นแถว
แล้วแชทยิ่งบ้าคลั่งหนักขึ้น
“เอาข้าวสารทำลูกตุ้ม? เบ็ดไม้ท้อ? เอ็นช่างไม้? แถมสถานะอาจารย์สวรรค์? โห สตรีมเมอร์แกเล่นซ้อนบัฟแบบนี้!?”
“ผี: ไม่ใช่นะ พี่ เดี๋ยว ถามหน่อยสนุกไหม? ข้าผิดกฎสวรรค์อะไร?”
“ฮ่า ๆๆ ซ้ายศูนย์ขวาไฟ สายฟ้าช่วยข้าด้วยสินะ! นานแล้วไม่ได้เจอบล็อกเกอร์สนุก ๆ แบบนี้ ติดตาม ๆ!”
“สตรีมเมอร์ทำดีวันละอย่างนี่เอง ข้าขอถามหน่อย ทำดีวันละอย่างได้บุญใหญ่ แล้วทำดีวันละสองอย่างคืออะไร? (ฮา)”
“เริ่มตั้งตารอรายการวันนี้แล้ว เริ่มเร็ว ๆ!!”
[สายบุกราตรีอวบอิ่ม มอบจรวด*1]
.....
ยอดผู้ชมไลฟ์พุ่งขึ้นเรื่อย ๆ
จางฉู่ยวี่ดูเวลา เห็นว่าได้ที่แล้ว
เขาถืออุปกรณ์ของตน ขึ้นรถตู้มือห้าหุ้นที่ยืมมา ขับมุ่งหน้าไปยังอ่างเก็บน้ำชิงซี
พลางขับพลางโม้กับชาวเน็ตแก้เซ็ง
พวกที่เพิ่งเข้ามาได้ยินการกระทำของจางฉู่ยวี่ ต่างก็บอกว่าโคตรเจ๋ง
ใช้เวลาแค่ยี่สิบสามสิบนาที ผู้ชมไลฟ์ของจางฉู่ยวี่ก็ใกล้แตะหลักพัน
นี่ทำให้จางฉู่ยวี่ร้องว่าข้าหาทางถูกแล้ว!
หนึ่งชั่วโมงต่อมา
เมื่อรัตติกาลทวีความมืดมิด
รอบข้างก็เงียบงันยิ่งขึ้น
เอี๊ยด——
เสียงเบรกดัง
รถตู้จอดอยู่ริมทางไม่ไกลจากอ่างเก็บน้ำชิงซี
จางฉู่ยวี่ถืออุปกรณ์ของตน เดินเข้าไปในทางเดินลัดในป่าทึบ
เมื่อก่อนอ่างเก็บน้ำชิงซีเป็นแหล่งตกปลากลางคืนยอดนิยม
พอค่ำมาก็มีแต่นักตกปลาทั้งนั้น
แต่ตอนนี้เพราะมีคนตาย จึงแทบไม่มีใครมาแล้ว
นี่ก็ใกล้เที่ยงคืนแล้ว
รอบอ่างเก็บน้ำนอกจากเสียงแมลงนกตัวเล็กบ้าง ทุกที่ก็มืดทมึนไปหมด
น่าหวาดกลัว
โชคดีว่าช่วงนี้จางฉู่ยวี่ก็ออกผจญภัยกลางคืนตลอด เลยชินกับบรรยากาศแบบนี้แล้ว
อีกอย่างก็โม้กับชาวเน็ตในไลฟ์ตลอด
ก็เลยไม่รู้สึกอะไร
แต่ทันใดนั้น
ซ่า——
ในป่าข้างหน้ามีเสียงดังซ่า ๆ
จางฉู่ยวี่ชะงัก
กวาดตามองรอบ ๆ โดยไม่รู้ตัว
ก็เห็นที่กอหญ้าห่างออกไปสามสิบสี่สิบเมตร
มีอะไรเคลื่อนไหวอยู่ตลอด ราวกับมีคนกำลังทำอะไรบางอย่าง
เห็นฉากนี้
ไม่ใช่แค่จางฉู่ยวี่ แต่ชาวเน็ตในไลฟ์ก็ตื่นเต้นกัน
“เห้ย? ดึกดื่นในป่า? มีเสียงอะไรไม่รู้? หรือมีคนลอบเล่นอะไรกัน?”
“เชี่ย!”
“เร้าใจขนาดนี้!? นี่มันไก่ป่าแก่จากไหนถึงได้กล้าขนาดนั้น ทำในสิ่งที่ข้าอยากทำมาตลอด”
“สตรีมเมอร์ไปดูเร็ว ขอให้พวกเราได้ลืมตากันหน่อย!”
......