พังพอนขอรับแต่งตั้ง ข้าเลยตั้งมันเป็นเง็กเซียนฮ่องเต้

ตอนที่ 3 เง็กเซียนฮ่องเต้: ใครแฮ็กไอดีข้า? อัสนีเก้าดอกฟาดกระหม่อม! วิญญาณแตกดับสลาย!

5 นาที· 1.2K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ยามราตรีหนาวเหน็บ จันทร์เสี้ยวลอยเด่น

ป่าทึบ ทางเดินแคบ

สิ้นคำของจางฉู่ยวี่

ชาวเน็ตในไลฟ์และเพลี้ยเหลืองตัวนั้นก็พากันตะลึงงันในบัดดล

ส่วนเจ้าตัววีเซิลเองก็เก็บก้นอย่างคลางแคลงใจ

"เจ้าพรตน้อย เจ้าคงไม่คิดจะเล่นมุกอนิเมะ หรือแกล้งพูดอังกฤษกับข้าหรอกกระมัง? จะบอกให้นะ ข้าไม่ใช่พวกขยะแขยงแบบนั้นหรอก ถ้าแกกล้าตบตาข้า ข้าจะทำให้วิญญาณแตกดับสลายไปเลย!"

ระวังตัวดีใช่เล่น

จางฉู่ยวี่ส่ายหน้า

"วางใจเถอะ ข้าไม่ว่างทำเรื่องไร้สาระขนาดนั้น และยังสามารถให้โอกาสเจ้าก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดเพียงก้าวเดียวได้ด้วย!"

"เจ้าไปที่รถข้า เอาของท้ายรถมาทั้งหมด ข้าผู้อาจารย์สวรรค์จะยื่นฎีกาสู่สวรรค์ชั้นเก้า ขอตำแหน่งเทพผู้ผดุงธรรมให้เจ้า!"

เพลี้ยเหลือง: "!!!?"

เทพผู้ผดุงธรรม!?

เพลี้ยเหลืองที่เดิมทีระแวดระวังอยู่ ถึงกับตาแข็งค้างในทันที

คนอื่นอาจไม่รู้ฐานะของจางฉู่ยวี่ แต่มันสำเร็จเป็นมารอยู่แถวเขาหลงหู่ จะไม่รู้ได้อย่างไร

ไม่อย่างนั้นมันก็ไม่กล้าเปิดปากขอหยกเพื่อเป็นเซียนจากจางฉู่ยวี่โดยตรง!

แต่เซียนจากการขอหยก กับเทพผู้ผดุงธรรมจากการยื่นฎีกาสู่สวรรค์ชั้นเก้าที่จางฉู่ยวี่ว่า มันเทียบกันไม่ติดเลยสักนิด!

ตำแหน่งเทพผู้ผดุงธรรม ได้รับรองจากฟ้าดิน!

เทียบเท่าข้าราชการในวิมานสวรรค์ชัด ๆ!

ตระกูลหวงของมัน แม้แต่ท่านทวดหญิงก็ยังไม่มีฐานะเช่นนี้!

ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดเพียงก้าวเดียว!

นี่มันก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดเพียงก้าวเดียวของแท้!

ความละโมบในดวงตาของเพลี้ยเหลืองแทบจะกลายเป็นรูปธรรม: "นี่เจ้าเป็นคนพูดเองนะ! เจ้าคอยอยู่ที่นี่แหละ ข้าผู้เฒ่าเซียนจะกลับมาเดี๋ยวนี้!"

พูดจบ มันก็หมุนตัวเดินจากไป

นึกเสียดายพ่อแม่ไม่ได้ให้ขาเพิ่มอีกสักคู่

"??? เพลี้ยเหลืองไปแล้ว!? เกิดอะไรขึ้น? เมื่อกี้อาจารย์สวรรค์พูดอะไร มันถึงได้ตื่นเต้นขนาดนั้น?"

"ใช่เลย ไม่เคยได้ยินว่าขอหยกยังมีเลิกกลางคัน แล้วที่ว่ายื่นฎีกาสู่สวรรค์ชั้นเก้าหมายความว่าไงอีก?"

ชาวเน็ตทั้งหลายงงเป็นไก่ตาแตก

เพียงแค่ช่วงสั้น ๆ จำนวนคนในไลฟ์พุ่งพรวด

ผู้ชมใหม่ที่เพิ่งเข้ามายังไม่รู้เรื่องราว พอฟังคนอื่นอธิบายก็พลอยตื่นเต้นไปด้วย

"เพลี้ยเหลืองมาขอหยก?! จริงหรือหลอก! ยังไงข้าขออยู่ดูหน่อยละกัน!"

"เจ๋งเป้ง!! ตอนนี้ในเน็ตนี่ไม่ใช่เล่น ๆ แล้ว! มีขนาดไลฟ์สดขอหยกของเพลี้ยเหลืองเลย!"

"ข้ามีลางสังหรณ์ว่า สตรีมเมอร์คนนี้ต้องดังระเบิดแน่!"

.....

ของขวัญบนหน้าจอมือถือเด้งกันกระจาย

ตาของจางฉู่ยวี่เป็นประกาย

เงิน!

เงินล้วน ๆ!

แค่ช่วงนี้พูดขั้นต่ำก็หลักแสนแล้ว

ถ้ายังไม่พ้นอันตรายสมบูรณ์แบบ เขาคงต้องคิดแล้วว่าจะเอาไปทำอะไรบ้าง

ความเร็วของเพลี้ยเหลืองน่าตกใจ

เพียงชั่วพริบตาเดียว

มันก็โผล่มาอีกครั้ง

และเอามาด้วยหลายสิ่งหลายอย่าง

โต๊ะเซ่นพับได้ พู่กันวิเศษ ชาดแดง กระดาษอาคม!

"เจ้าพรตน้อย เอ้านี่ รีบเขียนเถิด! ให้ตำแหน่งเทพเจ้าข้ายิ่งใหญ่ ๆ!!" เพลี้ยเหลืองแทบรอไม่ไหว

ในเมื่อรีบหาเหาใส่หัว ก็ต้องสมใจมัน

"ไม่มีปัญหา เป็นตำแหน่งที่สูงสุดแล้วเป็นแน่!"

จางฉู่ยวี่คลี่โต๊ะออกโดยตรง

จุ่มพู่กันวิเศษลงในชาด

ตวัดมือเขียน

"กระดาษฎีกาหนึ่งฉบับ เบื้องบนยื่นสู่สวรรค์เก้าชั้นฟ้า เบื้องล่างก้องถึงเมืองผี!"

สิ้นคำแปดตัว

ฟ้าที่แจ่มกระจ่างพลันอึมครึม เมฆครึ้มหนาแน่น

เสียงฟ้าคำรามทุ้มต่ำกระพริบพร่า

กลิ่นอายอัสนีอันน่าสะพรึงบดบังจิตใจผู้คน

สีหน้าชาวเน็ตเปลี่ยนเป็นลนลาน จับจ้องภาพในมือถือที่กลับกลายไปอย่างเหลือเชื่อ

"นี่...นี่มันไม่ใช่สเปเชียลเอฟเฟกต์ใช่ไหม!?"

ส่วนเจ้าเพลี้ยเหลืองนั้นดีใจเป็นบ้า!

สถาปนาเทพ...นี่มันสถาปนาเทพให้ข้าจริง ๆ!

แค่ประโยคเดียวก็ชักนำให้เกิดนิมิตฟ้าดินปั่นป่วนถึงเพียงนี้!

อาจารย์สวรรค์แห่งลัทธิเต๋า สมกับเป็นอาจารย์สวรรค์แห่งลัทธิเต๋าจริง ๆ!

ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าเฒ่าบนเขาหลงหู่จากไปแล้ว เรื่องดี ๆ อย่างนี้จะมาถึงข้าได้อย่างไร!

อาจารย์สวรรค์เต๋าลงนามแต่งตั้งด้วยลายมือตนเอง เช่นนั้นก็สำเร็จแล้ว...!

ดวงตาของมันจ้องเขม็งไปที่จางฉู่ยวี่

พู่กันวิเศษในมือจางฉู่ยวี่ไม่หยุด

"บัดนี้ด้วยนามแห่งอาจารย์สวรรค์รุ่นที่เก้าสิบเก้าแห่งจวนสวรรค์สำนักเขาหลงหู่ บัญชาให้ท่านเซียนหวงแห่งตระกูลหวง!"

"ควรแต่งตั้ง: ประทับสูง ณ ท้องพระโรงวิมานสามสิบหกชั้น!"

เพลี้ยเหลือง: "??????"

ถึงตรงนี้ หัวสมองของเพลี้ยเหลืองแทบจะประมวลผลไม่ทัน

ประทับสูง ณ ท้องพระโรงวิมานสามสิบหกชั้น?

นั่นมันเทพเจ้าอะไร!? ใหญ่โตขนาดนี้?

ท้องพระโรงวิมาน?

ฟังดูเหมือนคุ้น ๆ ก็จริง แต่...ทำไมถึงรู้สึกลางสังหรณ์ไม่ดีชอบกล

"สถาปนาเทพ!? แม่เจ้า... อาจารย์สวรรค์ให้เพลี้ยเหลืองเป็นเทพผู้ยิ่งใหญ่จริง ๆ!"

"ใช่แล้ว! ประทับสูงในสวรรค์สามสิบหกชั้น ไม่ใช่เทพเจ้าธรรมดาจะทำได้นะนั่น!"

"ตอนนี้ข้าอยากรู้มากเลยว่าอาจารย์สวรรค์ให้ตำแหน่งเทพอะไรแก่มัน!"

ชาวเน็ตในไลฟ์ก็เปี่ยมไปด้วยความอยากรู้อย่างแรงกล้า

แต่เมื่อพวกเขาเห็นคำสั่งบนกระดาษอาคมชัดเจนแล้ว

รูม่านตาของทุกคนก็หดเล็กลงอย่างฉับพลันทันที!

บนแผ่นกระดาษอาคม

ชื่อชุดหนึ่งได้ปรากฏชัดเจนแล้วโดยสมบูรณ์

"ควรแต่งตั้ง: ประทับสูง ณ ท้องพระโรงวิมานสามสิบหกชั้น ฮ่าวเทียนจินเชวียอู๋ซ่างจื้อจวินจื้อหรานเมี่ยวโย่วหมีหลัวจื้อเจินอวี้หวงซ่างตี้!"

เพลี้ยเหลือง: "???"

ชาวเน็ต: "???"

เงียบงัน

ไม่ว่าจะเป็นชาวเน็ตหรือเจ้าตัวเพลี้ยเหลืองที่กำลังแสยะเขี้ยวดีอกดีใจ ต่างตกอยู่ในความเงียบงันดุจมรณะ

ทุกคนเบิกตาโพลง มองชื่อบนกระดาษ

ฮ่าวเทียนจินเชวียอู๋ซ่างจื้อจวินจื้อหรานเมี่ยวโย่วหมีหลัวจื้อเจินอวี้หวงซ่างตี้....

นี่แม่ง...ไม่ใช่เง็กเซียนฮ่องเต้หรือวะ!?

หลังจากตั้งสติได้ ทั้งไลฟ์ก็ระเบิดออกมาโดยตรง

"โธ่เว้ย!? นึกว่าสตรีมเมอร์จะยอมจำนน ที่แท้เล่นบทใหญ่ซะงั้น!"

"เพลี้ยเหลือง: พ่อ! ไอดีใหม่ก็อย่าแกล้งกัน!

"ฮ่า ๆ ๆ ข้าฟังจนเบลอเลย คนอื่นเจอเงินไถ่ชีวิตรับจ้างให้พระพุทธเจ้ายกเลิกก็เจ๋งจะตายแล้ว นี่ดีงาม สตรีมเมอร์เจอเพลี้ยเหลืองขอหยก ให้ไปแย่งบัลลังก์เง็กเซียนฮ่องเต้กับเขาหรือ?"

"เง็กเซียน: ??? อ้าว!? เมื่อกี้ตัวอะไรแฮ็กไอดีข้า?"

"6666! วิธีคิดสตรีมเมอร์คนนี้แปลกใหม่ดีจริง ฮ่า ๆ ๆ ยังไงข้าก็แต่งตั้งให้แล้ว ถ้าแกแน่จริงก็ไปเป็นเง็กเซียนฮ่องเต้ซะ"

......

ดังที่ชาวเน็ตในไลฟ์พูดไว้

ตอนนี้ขนทั่วร่างของเพลี้ยเหลืองลุกซ่าไปหมดแล้ว

สีหน้างุนงงสุดขีด

จะสถาปนาเทพก็สถาปนาไป... เจ้าให้ข้าเป็นเง็กเซียนฮ่องเต้เป็นอันใด?

เจ้าอาจแต่งตั้งได้ แต่เจ้ามองข้าบ้างไหมว่าควรค่าหรือเปล่า?

"จี๋จี๋หรูว์ลวี่ลิ่ง! ไป!"

......

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป