เมิ่งชวนขยับกายแล้ว
ร่างแปรเป็นลำแสงสีทองจางว่องไว พุ่งผ่านฝูงอสูร
หมัด ศอก เข่า ขา ทั่วร่างกลายเป็นอาวุธ!
ร่างกายแกร่งกร้าวที่ผ่านการหลอมจากเก้าทัณฑ์ปราณวิเศษ เสริมด้วยพลังธรรมะระดับสูงสุดของดินแดนเซียน และไอสังหารที่ช่ำชองขึ้นทุกขณะ ทุกการปะทะล้วนมีอสูรแตกสลายเป็นจุณ!
เขาดั่งพยัคฆ์เข้าฝูงแกะ ไร้ผู้ต้าน!
ทว่าอสูรราวกับไม่มีสิ้นสุด หลั่งไหลจากหมอกสีเทาลึกไม่ขาดสาย
พวกมันไร้ความกล้า มีเพียงสัญชาตญาณกลืนกินชีวิต
ที่ยากกว่านั้นคือ การโจมตีของพวกมันแฝงด้วยไอตายหยินสกปรก คอยกัดกร่อนแสงทองคุ้มกาย พยายามปนเปื้อนพลังธรรมะและเลือดลม
เกล็ดกระดองเสวียนอู่กลางอก ถ่ายทอดไอเย็นชื่นตลอดเวลา ปกป้องจิตใจและชีพจร แต่ทั้งร่างและพลังธรรมะก็พร่องไปมาก
เมิ่งชวนทุบอสูรคล้ายท่องฟ้าตัวหนึ่งแหลกด้วยหมัดไปหมาดๆ ไหล่ซ้ายกลับถูกเบ็ดหางของตัวหนอนซากศพอีกตัวที่ซ่อนใต้ดิน ฉีกเป็นแผล
แผลไม่ลึก แต่เปลี่ยนเป็นสีดำในพริบตา ความเจ็บปวดเยือกเย็นแผ่ซ่าน เคลื่อนไหวชะงัก
เพียงเสี้ยวชะงักนี้ อสูรสี่ห้าตัวฉวยโอกาสพุ่งเข้าใส่เขี้ยวคมและลมหายใจเน่าเหม็นโอบล้อม!
ยามคับขัน แววตาเมิ่งชวนฉายแวบคมกร้าว ไม่เก็บกำลังอีก!
ทะเลสาบสีทองในจุดตันเถียนครวญคราง ระดมพลังธรรมะแทบทั้งหมดในร่าง ผนวกกับไอสังหารที่รู้แจ้งจากการพินิจหอกสังหารเทพ ปะทุออก!
"ถอยไป——!!"
เขาแผดเสียงดุดัน สะบัดสองแขน คลื่นอัดเป็นวงแหวนผสมสีทองอ่อนกับแดงเข้ม ระเบิดออกโดยมีเขาเป็นศูนย์กลาง!
คลื่นผ่านไป อสูรที่กระโจนใส่ราวกับชนกำแพงล่องหน กระเด็นกลับ กลางอากาศร่างแตกระเบิดเป็นเถ้าธุลี