ยุคประสาทพร ถังน้ำเต้าทองวุ่นหยวนเป็นสมบัติที่อาจารย์ซ่างชิง ทงเทียนเจี้ยวจู่ แห่งสามบริสุทธิ์ประทานแก่สามเทพธิดาเซียว
สามเซียวเคยใช้ถังน้ำเต้านี้จับกุมผู้น้อยลู่หย่าและหยางเจี่ยน เก็บกวาดสิบสองเซียนทองคำแห่งสำนักฉานเจี้ยวพร้อมศิษย์มากมาย สุดท้ายถึงขั้นสะเทือนให้ผู้เป็นเซียนจ้าวต้องลงมือด้วยตนเอง!
ในความทรงจำ สมบัติเวทนี้มาถึงมือเสด็จอาว์หงจวินก่อน จากนั้นจึงถูกวางไว้บนผาหมื่นสมบัติ แล้วทงเทียนถึงได้มา...
นี่ถือว่าตัดหน้าเสด็จอาว์หงจวินของเขาหรือไม่
น่าจะเป็นเพราะเขาได้ท่องผ่านมาที่นี่ เกิดปรากฏการณ์ "ผีเสื้อกระพือปีก" ทำให้ท่านโฮ่วถู่ค้นพบสมบัตินี้ก่อน
เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่า การฝึกฝนที่ท่านโฮ่วถู่ชี้แนะ แจกจ่ายวาสนาให้ตามแต่ใจ จะเป็นถึงสมบัติเวทแต่กำเนิดขั้นสูงสุดที่สามารถทำให้ยอดฝีมือแห่งแดนหงหวงต้องแย่งชิงกันหัวทิ่มหัวตำ!
หัวใจของเขาเต้นระรัวอย่างไม่เป็นจังหวะ ผสมผสานระหว่างความอ่อนล้าจากการรอดพ้นจากหายนะ ความตกตะลึงอย่างไม่น่าเชื่อ และความร้อนผ่าวที่คุกรุ่น...
เรื่องน่ายินดีที่ไม่คาดคิดนี้ใหญ่หลวงนัก ใหญ่เสียจนคนถึงกับวิงเวียน!
ทว่าเสียงคำรามของสัตว์ประหลาดนอกตำหนักใกล้เข้ามาทุกขณะ เงามืดกลืนกินทางเข้าจนสิ้น กลิ่นอายมรณะตลบอบอวลอยู่ภายในตำหนัก
เมิ่งชวนสะบัดศีรษะอย่างแรง สะกดกลั้นอารมณ์ที่ปั่นป่วน
พลังธรรมะในจุดตันเถียนใกล้จะเหือดแห้ง เส้นชีพจรว่างเปล่าเจ็บแปลบ ทว่าทั่วทั้งร่างกายเรี่ยวแรงมหาศาลที่ถูกหล่อหลอมขึ้นจากการฝึกฝนขั้นแรกของเก้าทัณฑ์ปราณวิเศษยังคงหลั่งไหลอย่างไม่หยุดยั้ง กระดูก เอ็น หนัง และกล้ามเนื้อยังคงทรงอำนาจดั่งเดิม
การสูญสิ้นพลังธรรมะคือเรื่องใหญ่ที่สุดของนักพรต ทำให้เขาสูญเสียอิทธิฤทธิ์ ยากจะสู้ยืดยาว ทว่าร่างกายนี้ยังคงเป็นสรีระขั้นสูงสุดแห่งดินแดนเซียนอย่างแท้จริง!