หลินหร่านถามว่า “แล้วอันอันล่ะ? หลังจากนั้นคุณหาเขาเจอไหม?”
“ไม่เจอ ฉันหาทั่วทั้งเมืองแล้ว แต่ก็ไม่เห็นเขาเลย
ฉันเลยเดาว่าอันอันมาที่นี่”
“มาฐานสันติภาพเหรอ? ทำไมล่ะ?”
“เพราะวิลเลียมบอกว่าปู่ย่าของอันอันอยู่ที่นี่ พอรู้ข่าวนี้ ฉันคิดว่าเขาคงต้องมาหาพวกท่านแน่”
หลินหร่านพยักหน้า
ใช่แล้ว
เด็กอย่างอันอันพอรู้เรื่องนี้เข้าก็ต้องมาแน่
ดูท่าเธอเดาไม่ผิด ปู่ย่าของอันอันถูกวิลเลียมจับตัวไปจริง ๆ
ตอนนี้ภารกิจบุกโจมตีฐานของหัวหน้าฐานที่มั่นดูจะน่าสนใจขึ้นมาแล้ว
ถึงตอนนั้นเธอจะช่วยปู่ย่าของอันอันออกมาให้ได้ แล้วคืนของในห้องทดลองให้พวกท่าน
รวมถึงข้อมูลการทดลองของวิลเลียมด้วย
พวกท่านจะช่วยเธอคิดค้นยาถอนพิษไวรัสเอ็กซ์ได้หรือเปล่านะ
หลินหร่านตั้งตารอไม่น้อย
เมื่อเห็นว่าหลินหร่านถามจนได้คำตอบเกือบครบแล้ว เจียงเฉินที่เงียบมาตลอดก็เอ่ยขึ้นว่า “หัวหน้าหลู่ เล่าเรื่องราชาซอมบี้ของวิลเลียมให้ผมฟังอีกหน่อย”
“ได้”
หลู่อี้เจ๋อเล่าเรื่องเกี่ยวกับราชาซอมบี้ตัวนั้นให้เจียงเฉินฟังอย่างละเอียดที่สุดเท่าที่จะทำได้
ฟังจบ เจียงเฉินเพียงพยักหน้า ไม่พูดอะไร
หลู่อี้เจ๋อรู้อยู่แล้วว่าผู้ชายคนนี้พูดน้อย
จึงไม่ได้หวังให้เขาพูดอะไรอยู่แล้ว
เมื่อเล่าเรื่องซอมบี้ตัวนั้นจบ หลู่อี้เจ๋อก็หันไปหาหลินหร่าน
“หัวหน้าทีมหลิน ตอนนี้คนในฐานไม่เป็นมิตรกับซอมบี้เอาเสียเลย
ผมกลัวว่าอันอันมาถึงแล้วจะถูกจับ”