เมื่อได้ยินคำพูดของหลู่อี้เจ๋อ เซี่ยฉางเหอก็ตกใจ “อะไรนะ นายก็เจอราชาซอมบี้ด้วยเหรอ?
แล้วนายเป็นอะไรไหม หนีรอดมาได้ยังไง?”
หลู่อี้เจ๋อตอบ “ผมยังถือว่าโชคดี วิ่งเร็วพอ เลยไม่ถูกราชาซอมบี้จับได้
แต่รองหัวหน้าฐานที่มั่นเซี่ย ราชาซอมบี้ตัวนั้นน่ากลัวเกินไป พลังพิเศษของมันแข็งแกร่งมาก
ซอมบี้ในแถบนี้ถูกมันควบคุมไว้หมดแล้ว
พอมันอ้าปากกว้างราวกับหุบเหว ผู้มีพลังพิเศษหลายคนก็ถูกดูดเข้าไปในปาก
พวกเรารีบไปกันเถอะ ถ้าทำให้มันโกรธขึ้นมา มันจะทำลายพวกเราเมื่อไรก็ได้”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลิวหยางก็รีบเสริม “รองหัวหน้าฐานที่มั่นเซี่ย หัวหน้าหลู่พูดถูก ราชาซอมบี้ตัวนี้อันตรายเกินไป
ไม่อย่างนั้นคุณวิลเลียมกับพวกเขาจะรีบไปกันหมดทำไม พวกเขาก็บอกว่าราชาซอมบี้ตัวนี้อันตรายมาก
ยังเตือนให้พวกเรารีบออกไปด้วย”
พอได้ยินคำพูดนั้น เซี่ยฉางเหอก็ตวาดอย่างโกรธจัด “หุบปาก!”
หลู่อี้เจ๋อกวาดตามองรอบตัว แสร้งทำเป็นเพิ่งสังเกตเห็นว่าคุณวิลเลียมกับพวกเขาจากไปแล้ว
“อะไรนะ แม้แต่คุณวิลเลียมกับพวกเขาก็ไปแล้วเหรอ
จริงด้วย ระหว่างทางผมเห็นศพผู้มีพลังพิเศษอยู่ไม่น้อย ทั้งหมดเป็นคนของคุณวิลเลียม
คนของพวกเขามีพลังพิเศษแข็งแกร่งขนาดนั้น ยังสู้ราชาซอมบี้ไม่ได้เลย
แค่นี้ก็นึกออกแล้วว่าราชาซอมบี้ตัวนั้นเก่งกาจแค่ไหน
หัวหน้าฐานที่มั่นเซี่ย พวกเรารีบไปกันเถอะ
ไม่อย่างนั้นถ้าราชาซอมบี้ตัวนั้นมาถึงก็จะไม่ทันแล้ว”
หลิวหยางออกมาครั้งนี้เพราะอยากได้ค่าตอบแทนที่เซี่ยฉางเหอพูดถึง