วันนี้หลินหร่านออกจากบ้านโดยไม่ได้พาหลินเจ๋อมาด้วย มีเพียงเธอกับเจียงเฉินสองคน
ข้อแรก ภารกิจครั้งนี้ต้องออกไปนอกฐานที่มั่น จึงมีความเสี่ยงอยู่บ้าง
ข้อสอง เธอไม่อยากเสียเวลาของหลินเจ๋อ เขาเองก็ต้องอยู่บ้านและรีบเพิ่มระดับพลัง
หลินหร่านขับรถมาถึงเขตดีอีกครั้ง
ตอนนี้การมาที่เขตดีสะดวกขึ้นมากแล้ว ไม่ต้องหาคนมาช่วยพาข้ามแม่น้ำอีก
แม่น้ำสายนั้นแข็งจนกลายเป็นน้ำแข็งมานานแล้ว
พวกเขาขับรถข้ามมาได้อย่างง่ายดาย
พอต้าโถวแจ้งว่ารถของพวกเขามาถึง หรงหานก็รีบขับรถออกมารับ
“จะเข้าไปไหม?”
หรงหานชี้ไปยังที่พักของผู้ดูแลซึ่งอยู่ด้านหลัง
หลินหร่านส่ายหน้า “ไม่เข้าไปแล้ว ไปจุดหมายเลยเถอะ”
“ได้”
เดิมทีหรงหานก็ไม่ใช่คนพูดมากอยู่แล้ว พอได้ยินหลินหร่านพูดเช่นนั้น เขาก็ขับรถนำทางไปข้างหน้า
หลินหร่านจะไปยังพื้นที่นอกเขตดี และทางเดียวที่จะออกไปโดยไม่ผ่านประตูใหญ่ของฐานที่มั่นก็อยู่ในเขตดี
หรงหานพาหลินหร่านเลี้ยวไปหลายครั้ง ก่อนจะมาถึงกำแพงรอบเขตดี
กำแพงตรงนี้มีช่องโหว่ขนาดใหญ่ รถคันหนึ่งสามารถขับผ่านไปได้
หลินหร่านมองไปรอบ ๆ แล้วพบว่าที่นี่อยู่ไม่ไกลจากจุดที่พวกเขาเคยส่งเด็กแมงมุมออกไปครั้งก่อน
คราวก่อนจางฮวนบอกเธอว่า ทางที่ใช้ส่งเด็กแมงมุมออกไปถูกคนอุดปิดไปแล้ว
ไม่คิดเลยว่าหรงหานกับพวกจะหาเส้นทางอื่นพบในบริเวณใกล้เคียง
ถ้ารู้ว่าอยู่ตรงนี้ เธอก็ไม่ต้องให้หรงหานนำทางแล้ว