ในที่สุดก็กลับมาถึงวิลล่าในเขตเอแล้ว หลังวุ่นวายมาตลอดทั้งคืน หลินหร่านรู้สึกเหนื่อยแทบขาดใจ ต้องชาร์จพลังเสียหน่อย
ทันทีที่เข้าบ้าน ต้าหวงก็พุ่งเข้ามาหา แกว่งหางจนแทบกลายเป็นใบพัด แล้วเอาหัวสุนัขมาซุกออดอ้อนพวกเขาไม่หยุด
“พอแล้ว ๆ ต้าหวง เด็กดี”
ปล่อยให้เจ้าตัวเล็ก ๆ เหงามาตลอดวัน ตอนนี้หลินหร่านจึงไม่หวงสัมผัสรักจากเธออีกต่อไป
เธอลูบหัวต้าหวงอย่างแรง
เจ้าแมวน้อยกระโดดขึ้นไปเกาะไหล่เจียงเฉินอย่างคล่องแคล่ว เอาหน้าถูไถแก้มเขาไม่หยุด พลางร้องเหมียว ๆ
เดิมทีเยว่อิ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ ด้วยท่าทีเย็นชา แต่พอเห็นต้าหวงกับเจ้าแมวน้อยทำตัวน่าเอ็นดูจนแทบเสียราคา ก็คิดว่าตัวเองควรลงมือบ้าง
มันยื่นหางยาวออกมา พาดข้ามหัวสุนัขของต้าหวง แล้วยื่นไปตรงหน้าหลินหร่าน
ท่าทางราวกับกำลังประทานพรให้
หลินหร่านอดขำไม่ได้ เจ้าแมวอ้วนยักษ์นี่ช่างทำตัวไม่ถูกเอาเสียเลย
แต่ลูก ๆ ของตัวเองก็ต้องเอาใจเอง เธอคว้าตัวกลมป้อมของเยว่อิ่งมา แล้วลูบฟัดอยู่พักใหญ่
“เด็กดี ๆ ฉันรู้อยู่แล้วว่าเยว่อิ่งก็คิดถึงฉันเหมือนกัน”
หลินเจ๋อที่อุ้มหญิงสาวเข้ามาเป็นคนสุดท้าย พอเห็นภาพแสนอบอุ่นนี้ก็วางเธอลงบนโซฟา ก่อนจะเข้าร่วมกองทัพลูบฟัดเจ้าตัวน้อยด้วย
คุณปู่เจียงเข้านอนไปแล้ว แต่หลับไม่สนิทนัก
พอได้ยินเสียงพวกเขาจากในห้องนอน ก็รีบสวมเสื้อผ้าแล้วเดินออกมา