เห็นได้ชัดว่า คนที่มาที่นี่ไม่ได้มีแค่มนุษย์ ยังมีซอมบี้ด้วย
พลังพิเศษของซอมบี้ตัวนี้ไม่อ่อนด้อยเลย พลังธาตุน้ำของมันดูเหมือนจะแผ่ไปได้ทุกที่
มันพุ่งโจมตีร่างเล็ก ๆ ของอันอันโดยตรง
อันอันเผลอตัวไปชั่วขณะ เกือบถูกโจมตีจนบาดเจ็บ
เขาวิ่งเข้าไปในลานบ้าน จึงหลบการโจมตีถึงตายได้อย่างหวุดหวิด
แต่พอเข้ามาถึงลานบ้าน อันอันก็ต้องตะลึงกับภาพตรงหน้า
ลูกน้องซอมบี้ที่เขาเรียกอยู่นาน แต่ติดต่อไม่ได้มาตลอด กลับมารวมตัวกันอยู่ที่นี่ทั้งหมด
พวกมันมาถึงตั้งแต่เมื่อไรกัน?
อันอันยืนอยู่กลางลาน จ้องมองลูกน้องของตัวเองอย่างเหม่อลอย
จากนั้นซอมบี้แปลกหน้าตัวนั้นกับวิลเลียมก็เดินออกมาด้วย
วิลเลียมมองอันอันในลานบ้าน แล้วเกลี้ยกล่อมต่อว่า “อันอัน กลับไปกับลุงเถอะ ถ้ากลับไปกับลุงก็จะได้เจอคุณปู่คุณย่าแล้ว”
อันอันถลึงตามองวิลเลียม “คนเลว! ฉันไม่เชื่อนายหรอก”
หลู่อี้เจ๋อปะปนอยู่ในฝูงซอมบี้ เขามองอันอันด้วยแววตากังวล
เด็กคนนี้ถูกพวกเขาหาจนเจอแล้วจริง ๆ
ตอนนี้หลู่อี้เจ๋อไม่ได้อยู่ในชุดเดิมอีกต่อไป
เขาฉวยโอกาสตอนที่ราชาซอมบี้ตัวนั้นควบคุมพลังได้ไม่แข็งแกร่งนัก ถอดแว่นครอบตาออก แล้วถอดเสื้อนอก ทาหน้าและศีรษะด้วยโคลนหิมะหนา ๆ อีกชั้น
มองเผิน ๆ เขาแทบไม่ต่างจากซอมบี้ตัวอื่น
แม้แต่วิลเลียมก็จำเขาไม่ได้
สมองของหลู่อี้เจ๋อหมุนอย่างรวดเร็ว คิดหาทางช่วยให้อันอันกับตัวเองหลุดพ้นจากสถานการณ์นี้
แต่กลายเป็นว่าอันอันพูดขึ้นมาก่อน
เขามองวิลเลียมด้วยสีหน้ารังเกียจ แล้วพูดว่า “ฉันไม่ไปกับคนเลวอย่างนายหรอก พวกแกจัดการพวกเขาสองคนเลย!”