เมื่อได้ยินคำถามของหลินหร่าน ทุกคนก็ตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า “มี!”
นี่เป็นครั้งแรกที่ครอบครัวได้ออกไปข้างนอกหลังอัปเลเวล ทุกคนทั้งตื่นเต้นและเฝ้ารอ จ้องผิวน้ำที่ดูเงียบสงบอย่างกระตือรือร้น
หลังจากอัปเลเวลมานานขนาดนี้ ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร ในที่สุดครั้งนี้ก็ได้ลองทดสอบกันเสียที
คุณปู่เจียงจ้องผิวน้ำด้วยแววตาเป็นประกาย ท่าจับปืนเอเคของเขาถูกต้องเป็นอย่างดี
แม้จะไม่มีพลังพิเศษเหมือนคนอื่น ๆ แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาฝึกยิงปืนทุกวัน ไม่ได้หวังว่าจะเก่งกาจอะไร ขอแค่อย่ากลายเป็นภาระของครอบครัวนี้เมื่ออันตรายมาถึงก็พอ
ต้าหวงจ้องผิวน้ำอย่างตื่นเต้น ราวกับเป็นยามเฝ้าระวังที่ยอดเยี่ยมที่สุด
เจ้าแมวลายน้อยนอนหมอบอยู่ในอ้อมแขนของเจียงเฉินอย่างว่าง่าย ช่วงนี้มันอ้วนตุ้ยนุ้ย ขนเรียบลื่นเป็นมัน ไม่เหลือเค้าของแมวจรจัดในอดีตเลยแม้แต่น้อย
เยว่อิ่งนอนอยู่ข้างหลินหร่าน หงายพุงขึ้นมา ยังคงดูเหมือนง่วงจนตื่นไม่ไหว
หลินหร่านเห็นมันนอนน่ารักก็อดเอื้อมมือไปลูบไม่ได้
เมื่อรู้สึกว่าถูกสัมผัส หนวดของเยว่อิ่งขยับเบา ๆ แต่มันก็ยังไม่ตื่น
หลินหร่านคิดว่าช่วงนี้มันยิ่งนอนเก่งขึ้นทุกที นอกจากกินข้าวแล้วก็เอาแต่นอน แถมยังกินจุอีกด้วย
ตอนเพิ่งออกจากบ้าน เดิมทีเธอไม่อยากพามันมาด้วย
แต่สุดท้ายมันก็หรี่ตาที่ง่วงจนแทบลืมไม่ขึ้น แล้วเดินโซเซตามออกมา
หลินหร่านเห็นว่ามันอยากออกมาจริง ๆ จึงพามาด้วย
ถือว่าพามันออกมาผ่อนคลายบ้าง อย่างไรเสียคนก็มากขนาดนี้ เดี๋ยวตอนสู้กันก็คงไม่ต้องใช้มันหรอก