หลู่อี้เจ๋อที่หลินหร่านนึกถึงอยู่ขณะนี้กำลังนั่งอยู่ในรถ มองดูภาพนองเลือดนอกหน้าต่าง
วันนี้เขาได้เห็นกับตาแล้วว่าหัวหน้าฐานที่มั่นโหดเหี้ยมเพียงใด
ลูกน้องกลุ่มนี้ของเขาเก่งกาจเกินไปแล้ว
แต่ละคนแทบไม่ใช่มนุษย์ด้วยซ้ำ
หลังขบวนรถออกจากฐานที่มั่น แม้ถนนจะลื่นกว่าเดิมและหิมะหนาขึ้น แต่การเดินทางก็ยังราบรื่นดี
หิมะตกหนักจนป้ายบอกทางถูกกลบหายไปหมด
โชคดีที่พวกเขามีแผนที่ไปเมืองซอมบี้ จึงไม่หลงทาง
แต่ไม่มีใครคาดคิดว่าเมื่อเดินทางผ่านบริเวณที่เคยเจอฝูงค้างคาวดูดเลือดครั้งก่อน พวกมันจะบินออกมาอีกครั้ง
หลู่อี้เจ๋อไม่คิดเลยว่าอากาศหนาวจัดขนาดนี้จะยังแช่แข็งพวกมันไม่ตาย
แถมพวกมันยังกลายพันธุ์อีกด้วย
แรงกระแทกของพวกมันหนักหน่วงกว่าเดิม แถมยังมีพลังพิเศษธาตุไฟ
พวกมันพ่นไฟใส่รถอย่างบ้าคลั่ง จนยางรถสองคันด้านหน้าละลาย
คนของเซี่ยฉางเหออยู่ในรถสองคันนั้น เมื่อเห็นสถานการณ์แบบนี้ พวกเขาจึงทำได้แค่ลงจากรถไปรับมือ
หลู่อี้เจ๋อมองอยู่ข้าง ๆ อย่างเย็นชา ก่อนจะพบว่าคนกลุ่มนั้นไม่ใช่คู่มือของค้างคาวดูดเลือดอย่างเห็นได้ชัด
ไม่ใช่เพราะพลังพิเศษของพวกเขาอ่อนด้อย แต่เป็นเพราะการถูกจู่โจมกะทันหันทำให้เสียขวัญจนลนลาน
ไม่นานหลายคนก็ถูกกัดจนต้องวิ่งหนีกระเจิดกระเจิง
ขณะที่หลู่อี้เจ๋อกำลังลังเลว่าจะลงจากรถไปช่วยดีหรือไม่ คนในทีมของวิลเลียมก็ลงจากรถมา