โจวอี้เร่งฝีเท้ามาจนถึงรอบนอกของฐานที่มั่น เขามองรอยเท้าเล็ก ๆ ที่ทอดยาวอยู่บนหิมะอย่างชัดเจน สีหน้าพลันเคร่งขรึม
“เกิดอะไรขึ้น?”
ลูกน้องรีบตอบว่า “พวกเราก็ไม่ทราบครับ ปกติด้านนอกหนาวจัด ไม่มีใครออกมาจากฐานที่มั่น รอยเท้าเล็ก ๆ บนหิมะชุดนี้ชัดเจนมาก
พวกเรายังดีใจอยู่เลยว่าตามรอยเท้าชุดนี้ไปต้องหาเขาเจอแน่ ใครจะคิดว่าพอมาถึงตรงนี้ รอยเท้ากลับหายไปกะทันหัน”
รอยเท้าจะหายไปกะทันหันได้อย่างไร?
โจวอี้มองรอยเท้าบนพื้นแล้วตกอยู่ในห้วงความคิด
เขาเหลือบมองกำแพงสูงใหญ่ที่อยู่ไม่ไกลอีกครั้ง
หรือว่าเข้าไปข้างในแล้ว?
แต่เข้าไปได้อย่างไร?
วิลเลียมบอกว่าพลังพิเศษของเขาคือพลังจิตพิเศษ ซอมบี้ที่มีพลังแบบนี้จะหายตัวไปกะทันหัน ทั้งที่ยังอยู่ห่างจากกำแพงอีกตั้งไกลได้อย่างไร?
เว้นแต่จะมีคนช่วย
แต่ใครจะช่วยเขากัน?
โจวอี้คิดไม่ตก จึงพูดเสียงขรึมกับลูกน้องข้างกายว่า “เขาน่าจะเข้าไปแล้ว เรียกคนที่อยู่ด้านนอกกลับมา เราจะเข้าไปตามหา”
——
อันอันยืนอยู่ในบ้านร้าง มองคนตรงหน้าอย่างไม่พอใจแล้วถามว่า “คุณไม่ได้บอกว่าจะช่วยฉันตามหาคุณปู่คุณย่าหรือไง?
แล้วคุณปู่คุณย่าของฉันอยู่ที่ไหน?
คุณหลอกฉันใช่ไหม?”
“ฮึ ๆ ฉันไม่ได้หลอกเธอสักหน่อย” คนตรงหน้าตอบด้วยเสียงแหบพร่า “ฉันบอกว่ารู้ว่าคุณปู่คุณย่าของเธออยู่ที่ไหน และช่วยพาเธอเข้าฐานที่มั่นได้
เรื่องอื่นฉันไม่ได้รับปาก”