หลินหร่านดูออกว่าจางฮวนตั้งใจช่วยจริง ๆ
อีกอย่าง เธอไม่เคยพูดลอย ๆ
ในเมื่อบอกว่าจะช่วย ก็ต้องมั่นใจมากถึงได้พูดออกมา
หลินหร่านจึงยินดีสนับสนุนเธอ
หลินหร่านยิ้มพลางขยิบตาให้ “พี่ฮวน เดี๋ยวฉันให้เจียงเฉินไปเอารถมาให้พี่คันหนึ่ง”
เพราะคำใบ้ที่หลินหร่านส่งให้เป็นระยะ ๆ จางฮวนจึงคิดว่ารถของเจียงเฉินล้วนเป็นรถที่ขโมยมา
เธอไม่คิดเลยว่าเจียงเฉินจะมีความสามารถแบบนี้ด้วย
ความประทับใจที่มีต่อเขาจึงเพิ่มขึ้นทันตา
หลู่อี้เจ๋อก็ตามเจียงเฉินไปด้วย เพราะเขาต้องขอยืมรถจากเจียงเฉินเหมือนกัน
ตอนนี้เขาต้องรีบไปเขตดี เพื่อหารือเรื่องการบุกโจมตีครั้งใหญ่กับหรงหาน
จางฮวนมอบหมายเรื่องการอพยพให้ซิ่วซิ่วจัดการ
หลินหร่านบอกให้ทุกคนรีบอพยพโดยเร็วที่สุด นอกจากของจำเป็นแล้ว ทางที่ดีไม่ต้องเอาอะไรไปเลย
ทางเขตดีมีเสบียงอุดมสมบูรณ์ ไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารและเครื่องดื่ม
ทุกคนแค่แต่งตัวให้อบอุ่น แล้วพกถุงหอมติดตัวไปก็พอ
คราวนี้ซิ่วซิ่วกับคนอื่น ๆ เชื่อฟังมาก พอรู้ว่าสถานการณ์ร้ายแรงเพียงใด พวกเธอก็สวมเสื้อผ้าให้อบอุ่นทั้งให้เด็ก ๆ และตัวเอง ก่อนเร่งทุกคนขึ้นรถบรรทุก
“พี่หร่านหร่าน นี่เป็นถุงหอมที่พวกเราทำเสร็จเมื่อกี้ รถบรรทุกใส่ไม่พอแล้ว”
หลินหร่านพยักหน้า
“วางไว้เถอะ พี่ฮวนของเธอกำลังต้องใช้พอดี”
เจียงเฉินขับรถบรรทุกมาเพิ่มอีกสองคัน
คนของจางฮวนมีเยอะ รถคันเดียวบรรทุกไม่หมด ต้องใช้สองคันถึงจะพอ
อีกคันที่เหลือเอาไว้ให้จางฮวน
เธอต้องไปแจกถุงหอม ใช้รถบรรทุกขนไปเหมาะที่สุด