มื้อเช้าหลินหร่านกินไม่มากนัก
เธอกินรองท้องไปนิดหน่อย ก่อนชงชาดอกเก๊กฮวยเข้ม ๆ ให้ตัวเองหนึ่งแก้ว แล้วยังใส่สายน้ำผึ้งลงไปอีกไม่น้อย
ของสองอย่างนี้ช่วยดับพิษร้อนได้ชะงัดนัก
กินเสร็จ เธอก็ถือกระติกเก็บความร้อนเดินเข้าไปในลานเล็ก ๆ เพื่อพาต้าหวงออกไปเดินเล่น
ลานเล็ก ๆ เงียบสงบและร่มรื่น อากาศในตอนนี้ราวกับช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วง
บนฟ้ามีดวงอาทิตย์ แต่แสงแดดที่ตกกระทบผิวกลับไม่ร้อน
ตรงกันข้าม ยังรู้สึกสบาย เหมาะแก่การเดินเล่นเป็นอย่างยิ่ง
ที่นี่ไม่มีสัตว์กลายพันธุ์เข้ามาก่อกวน และไม่มีซอมบี้โผล่มาทำให้ตกใจ
หลินหร่านคิดว่าที่ซอมบี้ไม่เข้ามา คงเพราะเจียงเฉินอยู่ที่นี่ ส่วนเหตุผลที่สัตว์กลายพันธุ์ไม่มา เธอก็ไม่รู้เหมือนกัน
หรือเพราะครั้งก่อนที่ออกไป พวกเธอฆ่าพวกมันโหดเกินไป?
หลินหร่านไม่ได้คิดเรื่องนี้มากนัก เธอพาต้าหวงกับเจียงเฉินมุ่งหน้าไปทางสวนผลไม้
ฐานสันติภาพเปิดให้เข้าอย่างเป็นทางการแล้ว แต่เธอตั้งใจว่าจะรออีกสองสามวันค่อยไปพบพวกเขา
ตอนนี้เธออยากจัดการทำความสะอาดบ้านให้เรียบร้อยก่อน
เมื่อวานเธอแค่กวาดลานหน้าบ้านกับอาคารไม่กี่ชั้น ส่วนสวนผลไม้ผืนใหญ่ตรงนี้ยังไม่ได้เริ่มลงมือเลย
ในสวนผลไม้เต็มไปด้วยโคลนเลนเหม็นคลุ้ง ข้างในยังมีซากปลาอยู่ไม่น้อย
แต่สิ่งที่ทำให้หลินหร่านประหลาดใจก็คือ ต้นไม้ไม่กี่ต้นที่เธอไม่ได้ขุดออกไปในตอนนั้นยังมีชีวิตอยู่
ต้นมะม่วงสองต้นกับต้นแอปเปิลหนึ่งต้นที่อยู่ลึกเข้าไปในสวน ถึงกับออกผลเต็มต้น