วันนี้ภารกิจของพ่อหลินกับหลินเจ๋อคือประกาศขายบ้านหลังนี้ จากนั้นค่อยไปที่โกดังเพื่อรับสินค้า ของที่ซื้อไว้เมื่อวานจะมาส่งวันนี้ทั้งหมด
ส่วนหลินหร่านกับแม่หลินต้องไปจัดการเรื่องซูเปอร์มาร์เก็ต
ซูเปอร์มาร์เก็ตอยู่ไม่ไกลจากบ้านของหลินหร่าน สองแม่ลูกขับรถไปเพียง 20 นาทีก็ถึง
ซูเปอร์มาร์เก็ตอันเจียก่อตั้งขึ้นด้วยน้ำพักน้ำแรงของอันซินผู้เป็นแม่ หลินหร่านพอจำได้ว่า ตอนเด็ก ๆ ที่นี่เป็นแค่ร้านสะดวกซื้อเล็ก ๆ แต่ตอนนี้ขยายเป็นร้านขนาดใหญ่ที่เปิดเชื่อมถึงกัน 3 ห้องแล้ว
และห้องร้านทั้งหมดก็เป็นกรรมสิทธิ์ของแม่เธอ
แม่หลินทำให้หลินหร่านได้เห็นความเด็ดขาดและฉับไวในการทำธุรกิจของตัวเองอย่างเต็มตา พอไปถึงก็จ่ายเงินชดเชยเลิกจ้างก้อนโตให้พนักงานเก่าแก่หลายคน
พนักงานเก่าแก่ทั้งเสียดายและไม่เข้าใจว่าทำไมแม่หลินถึงต้องปิดร้าน แต่เมื่อเห็นเงินชดเชยก้อนโตในมือ ทุกคนก็เข้าใจการตัดสินใจของเธอ
“เดี๋ยวนี้ทำมาค้าขายไม่ง่ายแล้ว พวกคุณดูสิ สองปีมานี้เกิดภัยพิบัติอยู่เรื่อย กลับไปแล้วอย่าลืมตุนของไว้ที่บ้านเยอะ ๆ และออกไปข้างนอกให้น้อยที่สุด ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าการที่คนในครอบครัวอยู่ด้วยกันอย่างปลอดภัย”
ท้ายที่สุดแม่หลินก็ยังเตือนทุกคนด้วยความหวังดีได้เพียงเท่านี้ มากกว่านี้เธอทำไม่ได้แล้ว
ลูกสาวบอกว่า สิ่งที่น่ากลัวที่สุดในวันสิ้นโลกคือจิตใจคน เธอคลุกคลีอยู่ในสังคมด้วยตัวเองมาตั้งหลายปี จะไม่เข้าใจหลักการเหล่านี้ได้อย่างไร
ดังนั้นเธอจึงทำได้แค่เตือนพวกเขาเท่านี้