แมวดำนั่งอยู่บนพื้น รับสายตาชื่นชมจากมนุษย์อย่างภาคภูมิใจ
เห็นไหมล่ะ ฉันนี่แหละเก่งที่สุด
ต้าหวงที่นั่งอยู่ข้างแม่หลินพลันเกร็งไปทั้งตัว หลักฐานชัดเจนแล้ว แมวตัวนี้ไม่ชอบมันจริง ๆ
เมื่อกี้ยังถลึงตามองมันจริง ๆ ด้วย
ตอนนี้มันรู้แล้วว่า สายตาที่คอยจ้องเขม็งใส่มันลับหลังทุกครั้งที่มันออกมาเล่นมาจากไหน
เจ้านาย เลี้ยงมันไม่ได้นะ
แมวตัวนี้จะทำร้ายหมาเอา
น่าเสียดายที่หลินหร่านฟังเสียงในใจของมันไม่รู้เรื่อง เธอยังคงเอ่ยกับแมวดำว่า “ลูกแมวน้อย เก่งจังเลย กลับบ้านกับพี่สาวดีไหม?”
แมวดำเชิดหน้าหันหนีอย่างหยิ่งยโส ไม่พูดอะไร
หลินเจ๋อถูมือไปมาแล้วพูดว่า “ลูกแมวน้อย ฉันมีไหมพรมอยู่ตรงนี้ ยกให้หมดเลยดีไหม?”
พอแมวดำเห็นไหมพรม ในที่สุดมันก็หันหัวที่เชิดหยิ่งกลับมา
อืม มนุษย์คนนี้ใช้ได้ ยังรู้จักเอาของเล่นมาให้มันด้วย
