เปลี่ยนเป็นรถคันใหม่แล้ว ทั้งครอบครัวก็รีบมุ่งหน้าไปยังฐานสันติภาพทันที
หน้าประตูฐานสันติภาพยังมีแถวยาวเหยียดจนมองไม่เห็นปลายแถวเหมือนครั้งก่อน
รถของหลินหร่านเพิ่งจอดสนิท รถคันข้างหลังก็ต่อแถวตามมา
ดูท่าคนที่มาฐานแห่งนี้จะมีไม่น้อยเลย
หลินหร่านมองแถวยาวเหยียด ก่อนจะปิดหน้าต่าง
ถึงเวลามื้อกลางวันแล้ว
แดดเปรี้ยงขนาดนี้ อย่าปล่อยให้ท้องต้องลำบากเลย ใครจะรู้ว่าต้องรออีกนานแค่ไหน
“มื้อกลางวันกินข้าวราดหน้ากันไหมคะ คุณปู่เจียง พ่อแม่ เสี่ยวเจ๋อ อยากกินรสอะไรกันบ้าง?”
พอได้ยินว่าจะกินข้าวราดหน้า หลินเจ๋อก็ดีใจมาก
ตั้งแต่วันสิ้นโลก เขากินแต่ของดี ๆ ทุกวัน แต่ยังไม่ค่อยมีโอกาสได้กินข้าวราดหน้าเลย
หลินเจ๋อบอกว่า “พี่ ผมเอาไก่ผัดซอสเผ็ด”
พ่อหลินว่า “พ่อเอาหมูผัดสองรอบแล้วกัน”
คุณปู่เจียงว่า “ปู่อยากกินอะไรหวาน ๆ เอาหมูผัดซอสปลาแล้วกัน”
แม่หลินว่า “หร่านหร่าน แม่อยากกินหมูผัดพริกหยวก”
“ได้ค่ะ”
พูดจบ หลินหร่านก็หยิบข้าวราดหน้าออกมาจากมิติส่วนตัวสี่กล่อง
ข้าวราดหน้าใส่อยู่ในกล่องข้าว พอเปิดฝาก็ยังเห็นไอร้อนลอยกรุ่นขึ้นมา
รสชาติอร่อยมาก
นอกจากข้าวแล้ว หลินหร่านยังแจกโคล่าเย็น ๆ ให้ทุกคนคนละแก้ว จากนั้นก็หยิบไก่อบออกมาสองตัว ตีนไก่พะโล้หนึ่งกล่อง ปอดวัวสามีภรรยาหนึ่งกล่อง หูหมูคลุกเย็นหนึ่งกล่อง และขาหมูพะโล้จานใหญ่อีกจาน ให้ทุกคนกินเป็นกับข้าว
ส่วนเจียงเฉิน หลินหร่านกินอะไร เขาก็กินอย่างนั้น