หลินหร่านพูดไปพลางหยิบถุงหอมกองหนึ่งออกมาจากมิติส่วนตัว วางลงบนโต๊ะ
ถุงหอมพวกนี้พวกเขาทั้งครอบครัวช่วยกันทำขึ้นเมื่อไม่กี่วันก่อน
หลินหร่านมอบให้จางฮวนไปกว่าครึ่ง ส่วนตัวเองเก็บไว้เพียงเล็กน้อย
พอได้ฟังคำบรรยายอันน่าสะพรึงกลัวของหลินหร่าน ทุกคนก็ไม่เกรงใจอีก ต่างหยิบถุงหอมบนโต๊ะไปคนละอัน แทบอยากจะแขวนไว้ทั่วทั้งตัว
เมื่อเห็นว่าทุกคนเตรียมตัวกันใกล้เสร็จแล้ว
หลินหร่านก็พูดต่อว่า “การโจมตีครั้งนี้ พวกเราต้องร่วมมือกับหลู่อี้เจ๋อและหรงหานลงมือ
“เดิมทีแผนของฉันคือใช้ถุงหอมปกป้องคนธรรมดาในฐานให้ได้มากที่สุด
“ส่วนหัวหน้าฐานที่มั่นกับคนของเซี่ยฉางเหอ ก็ปล่อยให้พวกแมลงกลายพันธุ์กินกันให้เต็มที่ พวกเราแค่รอเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ทีหลังก็พอ
“แต่ทางหัวหน้าฐานที่มั่นยังขังคนบางส่วนเอาไว้
“พวกเราจะปล่อยให้พวกเขาตายไปเฉย ๆ ไม่ได้
“ปู่กับย่าของอันอันอยู่ที่นั่น อีกทั้งอู๋จื้อเฉิงกับพวกที่หลู่อี้เจ๋อตามหาอยู่ก็อาจถูกขังไว้ที่นั่นด้วย
“ตอนนี้พี่น้องของจางฮวนหลายคนก็ถูกจับไปขังไว้ข้างใน
“ถึงจะยังไม่รู้ว่าพวกเธอเป็นตายร้ายดีอย่างไร แต่พวกเราก็นิ่งดูดายไม่ได้
“อีกอย่าง ฉันยังมีเรื่องบางอย่างอยากถามวิลเลียม
“เพราะงั้น พวกเราต้องตามหลังพวกแมลงกลายพันธุ์เข้าไป
“ถึงตอนนั้นทุกคนทำตามนี้...”
หลินหร่านอธิบายแผนของตัวเอง ทุกคนต่างพยักหน้ารับ