วิลล่ารองหัวหน้าฐานที่มั่น เขตเอ ฐานสันติภาพ——
“อะไรนะ? เธอเป็นผู้มีพลังสายฟ้าระดับ 2 งั้นเหรอ?”
เซี่ยหว่านหรูโมโหจนโยนเอกสารข้อมูลของครอบครัวหลินหร่านในมือลงพื้น
“นี่มันเหลวไหลชัด ๆ”
เห็นว่าโยนลงพื้นยังไม่สะใจ เซี่ยหว่านหรูก็เดินเข้าไปกระทืบกระดาษหลายแผ่นนั้นซ้ำอย่างแรง
“นังสารเลวเอ๊ย ดีแต่โกหกหลอกคนอื่น”
“พอแล้ว ๆ ดูสิ โกรธจนเป็นแบบนี้แล้ว ไม่เหมือนคุณหนูใหญ่ตระกูลเซี่ยเลยสักนิด”
ชายวัยกลางคนที่อยู่ข้าง ๆ ทนดูเซี่ยหว่านหรูคลุ้มคลั่งแบบนี้ต่อไปไม่ไหว
เขาคือเซี่ยฉางเหอ พ่อของเซี่ยหว่านหรู และยังเป็นรองหัวหน้าฐานที่มั่นแห่งฐานสันติภาพด้วย
“พ่อ” เซี่ยหว่านหรูทำปากยื่น กะพริบตาปริบ ๆ อย่างน้อยใจ “พ่อไม่รู้หรอกว่าวันนี้หนูขายหน้าแค่ไหน โดยเฉพาะต่อหน้าพี่เย่หลาน นังสารเลวนั่นรังแกหนูขนาดนั้น พ่อ หนูแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว
พ่อจะต้องแก้แค้นให้หนูนะ”
เซี่ยฉางเหอหรี่ตาลงอย่างน่ากลัว “ถึงกับกล้ากำเริบเสิบสานขนาดนี้เลยเหรอ หว่านหรู เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ให้พ่อฟังให้หมด”
“ได้ค่ะ”
เซี่ยหว่านหรูเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในศูนย์ให้เช่าที่พักให้เซี่ยฉางเหอฟัง โดยเติมสีตีไข่เข้าไปไม่น้อย
เธอรู้ดีว่าพ่อของเธอเป็นคนเข้าข้างคนในครอบครัวที่สุด นังผู้หญิงคนนั้นจบเห่แน่
หลังฟังเซี่ยหว่านหรูพูดจบ ใบหน้าของเซี่ยฉางเหอก็มืดครึ้มลงเรื่อย ๆ จริง ๆ
“เธอบอกว่าหรงหานไม่ได้ช่วยลูก?”
“ใช่ค่ะพ่อ เขามันคนเนรคุณที่กินบนเรือนขี้รดบนหลังคา”