ราตรีมาเยือน—
หลู่อี้เจ๋อกินอะไรเล็กน้อยตามสบาย แล้วขับรถออกไปอีกครั้ง
เขาต้องอาศัยความมืดตามหาคนคนนั้นให้พบ
หลู่อี้เจ๋อทิ้งสัญลักษณ์ไว้ตรงประตูบ้านของหัวหน้าฐานที่มั่นอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็ซ่อนตัวอยู่ในมุมอับที่ไม่มีกล้องวงจรปิด
จนถึงเที่ยงคืน กระจกรถของเขาก็ถูกเคาะ
หลู่อี้เจ๋อมองไปทางต้นเสียง เห็นเด็กหนุ่มรูปร่างสูงเพรียวและแข็งแรงยืนอยู่นอกรถ บนใบหน้ามีแผลเป็นอยู่รอยหนึ่ง ทำให้ดูกร้านโลกขึ้นหลายส่วน
หลู่อี้เจ๋อรีบเปิดประตูรถ แล้วกำชับอีกฝ่ายอยู่สองสามคำ
คนคนนั้นไม่กล้าอยู่นาน พอฟังคำพูดของเขาจบก็อุ้มกระถางต้นไม้จากไป
หลู่อี้เจ๋อมองแผ่นหลังกว้างของเด็กหนุ่มที่เดินห่างออกไป ก่อนจะค่อยวางใจ
เขารับปากแล้ว เรื่องนี้ย่อมสำเร็จแน่นอน
เดิมทีเขาเก็บบุญคุณครั้งนี้เอาไว้ ไม่คิดจะใช้
คนคนนี้เป็นไพ่ตายที่เขาซ่อนไว้อย่างมิดชิด
แต่ตอนนี้ถึงเวลาต้องใช้แล้ว
เด็กหนุ่มร่างสูงคนนี้เป็นคนของหัวหน้าฐานที่มั่นมาตลอด เดิมทีแทบไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับฝ่ายทหารของพวกเขาเลย
ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับอีกฝ่ายเริ่มต้นจากโชคชะตาอันชวนให้รู้สึกประหลาดอยู่บ้าง
ตอนที่ก่อตั้งฐานสันติภาพ เขาทำผิดจนเกือบถูกหัวหน้าฐานที่มั่นฆ่าตาย
ตอนนั้นหลู่อี้เจ๋อเป็นตัวแทนฝ่ายทหาร จึงได้พบกับโจวอี้อยู่บ่อยครั้ง
วันนั้นเขาบังเอิญเห็นโจวอี้ทำผิดพอดี ไม่อยากให้คนหนุ่มต้องมาตายแบบนี้ จึงช่วยพูดให้คำหนึ่ง