ยามค่ำคืน หลินหร่านนอนอยู่บนเตียง พลางนึกถึงความรู้สึกหลังจากมีแฟน
คงเป็นเพราะเจียงเฉินยิ่งได้ใจขึ้นกว่าเดิมกระมัง
เมื่อครู่เขายังออดอ้อนทำตัวน่ารัก อยากเข้าห้องนอนของเธออยู่เลย แต่พ่อของเธอเดินผ่านด้านนอกแล้วกระแอมขึ้นมาครั้งหนึ่ง
เจียงเฉินก็เชื่อฟังขึ้นมาทันที
ไม่เพียงไม่พูดเรื่องเข้าห้องนอนเธออีก แม้แต่หน้าของเธอก็ยังไม่กล้ามอง
น่ารักราวกับกระต่ายน้อยตัวหนึ่ง
แต่เจียงเฉินในสภาพนี้กลับทำให้หัวใจเธอหวั่นไหวอย่างจัง
เจียงเฉินจะน่ารักขนาดนี้ได้ยังไงนะ
เวลาเผชิญหน้ากับศัตรู เขาทั้งเก่งกาจและพึ่งพาได้
แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าครอบครัว เขากลับใสซื่อไร้เดียงสา
เยว่อิ่งมองเจ้านายที่นอนพลิกไปพลิกมาอยู่บนเตียง แล้วสะบัดหูแมวอย่างเอือมระอา
เฮ้อ
ความรักบ้าบอนี่ช่างไม่น่าสนุกเอาเสียเลย
ดูสิ ทำเอามันนอนไม่หลับไปด้วยแล้ว
พรุ่งนี้ตื่นขึ้นมา มันจะอบรมต้าหวงให้ดี บอกให้รู้ว่าคนฉลาดไม่ตกหลุมรัก
คนดีที่ไหนจะไปโง่คบหากันล่ะ
อยู่เป็นสัตว์กลายพันธุ์ที่แข็งแกร่งและโดดเดี่ยวเหมือนมันนั่นแหละถึงจะถูก
คืนนั้นหลินหร่านหลับสนิทเป็นพิเศษ
พอตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น ก็ใกล้ถึงเวลาออกเดินทางแล้ว
เปิดประตูห้องนอนออกมา เจียงเฉินก็ยืนรอเธออยู่หน้าห้องเงียบ ๆ จริงดังว่า
ทั้งสองสบตากันแล้วยิ้มให้ ก่อนจะจูงมือกันลงไปกินมื้อเช้า
คนอื่น ๆ ก็ทยอยตื่นกันเกือบหมดแล้ว
ในครัวมีเสียงก๊อกแก๊กดังขึ้น แม่หลินกำลังยุ่งอยู่