หลินหร่านกับเจียงเฉินกลับมาถึงตอนพลบค่ำแล้ว
พูดตามตรง ทั้งคู่ต่างก็ไม่รู้วิธีมีความรัก แต่แค่หัวใจได้อยู่เคียงข้างกัน พวกเขาก็มีความสุขมากแล้ว
หลินหร่านเล่าให้เจียงเฉินฟังถึงความสับสนและหวาดหวั่นที่ต้องใช้ชีวิตเพียงลำพังในวันสิ้นโลกเมื่อชาติก่อน
ส่วนเจียงเฉินก็เล่าอดีตอันมืดมนหลังพ่อแม่เสียชีวิตให้หลินหร่านฟัง
เรื่องเลวร้ายที่ทั้งคู่เผชิญมา ทำให้หัวใจของพวกเขาใกล้ชิดกันยิ่งขึ้น
ตอนขากลับ หลินหร่านขับรถบ้านของพวกเขา
นี่เป็นเหตุผลที่วันนี้เธอออกจากฐานที่มั่น ก็เพื่อขับรถบ้านคันนี้กลับมาอย่างเปิดเผย
ไม่มีเหตุผลอื่น แค่อยากให้ครอบครัวอยู่กันอย่างสบายตอนออกไปทำภารกิจ
ก่อนหน้านี้ที่ซ่อนรถบ้านไว้ก็เพื่อไม่ให้เป็นจุดสนใจ
แต่ตอนนี้เธอไม่กลัวแล้ว
เพราะพรุ่งนี้ตอนออกไปทำภารกิจ คนที่ขัดหูขัดตาเธอจะต้องตายกันหมด
หลินหร่านเก็บรถตู้เข้าไปในมิติส่วนตัว แล้วนำรถบ้านออกมาแทน
เมื่อกลับถึงฐานที่มั่น รถบ้านของหลินหร่านก็ดึงดูดสายตาผู้คนมากมายอย่างที่คิด
ถึงขั้นมีคนโบกมือเรียก อยากให้เธอจอดรถแล้วให้พวกเขาขึ้นไปชม
หลินหร่านเหลือบมองคนโง่พวกนั้นอย่างดูแคลน แม้แต่เบรกก็ไม่แตะ
เธอขับผ่านหน้าพวกเขาไปอย่างไม่ไยดี
ถ้าชนใครที่ไม่รู้จักดูทางเข้า ก็สมควรแล้ว
เธอมีเหตุผลอะไรต้องให้พวกนั้นดูด้วย? อีกอย่าง เธอมีกลุ่มของตัวเอง ไม่ต้องส่งรายได้จากการออกไปล่าสัตว์ให้ใคร
หลินหร่านเหยียบคันเร่ง ขับผ่านประตูฐานที่มั่นไปโดยไม่ชะลอแม้แต่น้อย
