ช่างเถอะ จะไปถือสาเด็กน้อยทำไม
"ลู่เฉิน มาช่วยพับผ้าหน่อย"
เงาร่างที่หน้าประตูไม่ขยับเขยื้อน
เจ้าเด็กหัวดื้อนี่ยังมีอารมณ์ฉุนเฉียวอีก
"ฉันไปอาบน้ำแล้วนะ นายกลับไปที่ห้องพักผ่อนเร็วเถอะ"
คำว่าอาบน้ำไปกระตุ้นคำสำคัญเข้า ลู่เฉินก็รีบตะกุยตะกายเข้ามาหาด้วยความตื่นเต้นทันที
"ผมอาบให้"
"ไม่ได้"
ลู่เฉินทำหน้าบูดบึ้ง เขาเป็นคนประเภทที่เรียกว่าหน้าคมเข้มแบบมาตรฐาน ดังนั้นเวลาทำหน้าบูดจึงชัดเจนมาก หูที่ใส่ต่างหูพรุนเป็นพิเศษยิ่งดูขัดขืนสุดขั้ว
"ทำไมล่ะ? เป็นเมียกันแล้วยังจะไม่ให้ดูอีก?"
การดูแลความเป็นอยู่ของผู้นำทางไม่ใช่งานของเซนทิเนลประจำตัวหรือยังไง?
ซูเหยากลอกตามองบนใส่เขา "เรากำลังคบกันอยู่ นายยังไม่ผ่านโปร"
ลู่เฉินไม่ฟังเหตุผล: "คบกันแล้วจะอาบน้ำให้ไม่ได้เลยหรือไง?"