มนุษย์แท้ในแดนร้าง ถูกผู้พิทักษ์จอมคลั่งกักขังเลี้ยงไว้

ตอนที่ 32 เขาเองก็อยาก เป็นเซนทิเนลส่วนตัวของเธอ

6 นาที· 1.4K คำ

ชีเหยี่ยมองไปทางซือเย่ "เจ้าขโมยนี่ฉลาดมาก ฉันไม่รู้ว่าเขาหลบเลี่ยงโดรนและระบบรักษาความปลอดภัยอัจฉริยะ ถอดเครื่องเก็บประจุไฟฟ้าไปได้ยังไงโดยไม่ให้สัญญาณเตือนดัง"

อีกอย่างรอบนอกฐานพลังงานยังมีกำแพงสูงสามชั้นและรั้วไฟฟ้า รวมถึงกับระเบิดและรังสีอินฟราเรดอีกนับไม่ถ้วน

พวกเซนทิเนลรู้ว่ามีคนนอกสังคมอยู่ ส่วนใหญ่ก็จะทำเป็นเห็นช้างขี้ ขี้ตามช้าง ขอแค่ต่างคนต่างอยู่ นานทีมีเครื่องเก็บประจุพังไปสักเครื่อง ก็ไม่เป็นที่สนใจของดาวอังคาร

แต่ถ้าโชคร้ายถูกระบบรักษาความปลอดภัยยิงตาย หรือถูกกับระเบิดระเบิดตาย นั่นก็ถือว่าโชคไม่ดี

แต่หัวขโมยนี่ละโมบเกินไป ขโมยทีเดียวสิบเครื่อง ทางดาวอังคารต้องกดดันพวกเขาแน่ พวกเซนทิเนลไม่ชอบเช็ดก้นให้ใครหรอก

เรื่องแค่นี้ยังไม่เข้าใจ ก็อย่ามาโทษว่าพวกเขาโหดเหี้ยมไร้เมตตา

ยิ่งกว่านั้น คนนอกสังคมมักป่าเถื่อนมาก เพราะพวกเขาต้องแย่งชิงทรัพยากรกันอย่างบ้าคลั่งถึงจะอยู่รอด

ก่อนหน้านี้มีผู้นำทางของหอคอยเซนทิเนลหนึ่งใจอ่อน หวังดีปล่อยคนเข้ามาหลบพายุทราย แต่กลับประเมินความเลวร้ายของมนุษย์ต่ำไป ถูกพวกมันผลัดกันข่มขืนแล้วบีบคอตาย แถมยังขนทรัพยากรในฐานไปกว่าครึ่ง

บังเอิญพวกเซนทิเนลพากันออกไปปราบรังเอเลี่ยนฟอร์ม กลับมาถึงก็พบว่าศพเย็นชืดแล้ว

คดีร้ายแรงนี้มีหมายเลข H-K905 หลังจากนั้น ผู้บริหารดาวอังคารก็ออกกฎให้หอคอยเซนทิเนลที่มีผู้นำทางประจำการ ต้องมีเซนทิเนลอย่างน้อยหนึ่งนายอยู่ด้วยตลอดเวลา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป