มนุษย์แท้ในแดนร้าง ถูกผู้พิทักษ์จอมคลั่งกักขังเลี้ยงไว้

ตอนที่ 117 ยังไม่ตายสักหน่อย จะร้องไห้ทำศพกันทำไม

7 นาที· 1.6K คำ

ดีเลย จะได้เห็นกันหน่อยว่าตัวจริงกับร่างก๊อบปี้ ใครจะเก่งกว่ากัน

ระยางค์ปากแข็งฟาดเข้าใส่ด้ามโลหะ เกิดเสียงแหลมคมดังกรี๊ง ทุกกระบวนท่าล้วนดุดันถึงตาย เร็วจนแทบมองไม่ทัน

ทั้งสองดีดตัวออกห่างทันที ซือเย่หมุนกลไก ด้ามเลเซอร์แยกออกเป็นสองส่วน เผยให้เห็นดาบแหลมที่ซ่อนอยู่ด้านใน

ดาบสั้นยาวเป็นอาวุธระยะประชิดที่ใช้ได้ทั้งรุกและรับ ในสนามรบจริงสามารถใช้สองมือ ถือไม้พลองข้างขวา มีดข้างซ้าย

หรือประกอบรวมเป็นอาวุธด้ามยาวได้ด้วย มีสามโหมดการต่อสู้: เดี่ยว, คู่, ด้ามยาว, เปลี่ยนสลับได้ตามใจ

แต่มันซับซ้อนเกินไป เลยไม่ใช่ตัวเลือกแรกของเหล่าเซนทิเนล

แน่นอนว่าไอ้พวกชอบโอ้อวดอย่างซือเย่คือข้อยกเว้น

เขาคงประเมินความน่าหนักใจของตัวจริงต่ำไป การต่อสู้ระหว่างคนระดับเดียวกัน ความผิดพลาดเล็กน้อยแค่ครั้งเดียวก็พลิกสถานการณ์ได้ทั้งเกม

ไม่นานทั้งคู่ก็มีบาดแผลทั่วร่าง กลิ่นเลือดชวนอีตัวพวกเอเลี่ยนฟอร์มเข้ามาเพิ่ม

วันนี้กำลังปกป้องซูเหยาและอีฟที่สลบอยู่ไม่ให้ถูกลากไปกิน แต่สู้หลายตัวไม่ไหว ซือเย่ค่อย ๆ ตกเป็นรอง

กรดกัดกร่อนเข้มข้นแผดเผาชุดปฏิบัติการไม่หยุด ในที่สุดตัวจริงก็หาโอกาส แทงหนามเข้าไหล่ขวาซือเย่ ร่างวิญญาณหมีขั้วโลกกลายพันธุ์ของมันกดเขาไว้ใต้กรงเล็บ

มุมปากของX-019 กระตุกเยาะเย้ย มันมองลงมาใส่ซือเย่อย่างเหยียดหยาม:

"ไม่รู้ทำไม แต่พอเห็นหน้าแกนี่..."

"ฉันก็หมั่นไส้จนบอกไม่ถูก"

มันยกอกขึ้นสูง "ไปตายซะ"

ทันใดที่หัวใจของซือเย่กำลังจะถูกแทงทะลวง เสียงคำรามดุดันน่าสยดสยองก็ดังมาจากด้านหลังX-019

มันหันไปอย่างมึนงง สิ่งที่เห็นคือใบหน้าสัตว์ร้ายน่าเกลียดน่ากลัว ไม่ใช่สิ มีวันนี้ตัวที่สองได้ไง?!

ในอากาศดังเสียงทุ้มเรียบของซือเย่:

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป