ซูเหยาคิดว่าจะรอดไปได้ แต่ก็ยังประเมินความหน้าด้านของซือเย่ต่ำไป
เขาเตรียมทุกอย่างไว้นานแล้ว
ลู่เฉินเบิกถุงยางอนามัย* สองลังใหญ่ในรายการขอเวชภัณฑ์ไปยังดาวอังคารอย่างโจ่งแจ้ง จะรอดสายตาซือเย่ไปได้อย่างไร
เมื่อเป็นเช่นนั้น เขาก็เลยสั่งให้ตัวเองด้วย เรียกว่าเตรียมไว้ไม่เสียหาย
ซูเหยาหน้าแดงจนถึงใบหู "นี่...นี่นาย...นานแล้ว?"
เธอคิดมาตลอดว่าซือเย่เป็นแค่ผู้ชายปากจัดลามก ปากไวไปวันๆ เอาแต่จ้องจะเห็นท่าเธอโกรธอายผู้น่าสมเพช
ที่ไหนได้ เขาวางแผนมานานแล้ว!
ข้อพับเข่าถูกเขาจับยกขึ้นด้วยมือเดียว "ข้าไม่ได้บอกเจ้าแล้วหรือ"
"ตั้งแต่วันแรกที่เจ้ามาที่นี่..."
จุมพิตเร่าร้อนเลื่อนจากมุมปากลงไปตามลำคอ "ข้าก็อยากกดเจ้าไว้ใต้ร่างแล้วข่มขืน*"
ท้ายที่สุด สัมผัสเปียกชื้นจากติ่งหู พร้อมเสริมอีกประโยค:
"อยากทุกคืน"
ซูเหยาทนคำหยาบโจ่งแจ้งของเขาไม่ไหว ยกมือตบหน้าเขาไปหนึ่งฉาด
"ลามก!"
ฝ่ามือนุ่มนิ่มของหญิงสาวไม่เป็นภัยต่อซือเย่เลยแม้แต่น้อย แถมยังทำให้เขาตื่นเต้นมากขึ้น
เขาก็ไม่รีบ ร่างท่อนบนหนักหน่วงกดลงมา แขนยันไว้ แทบจะฝังซูเหยาลงในฟูกนอนลึก
"ที่รัก เจ้าคิดให้ดีๆ ล่ะ"
"หนึ่งตบ หนึ่งชั่วโมง"
ยังไม่ทันสิ้นเสียง จูบเอาแต่ใจและบีบบังคับก็ถาโถมเข้ามาดั่งคลื่นสึนามิ มาพร้อมความรุนแรงที่เกือบจะหยาบกระด้าง