ทารกในอ้อมแขนหายไป ปรากฏเป็นหญิงสาวผมสีแดงในสายตา
บนพรมสีขาวไข่มุก ซือเย่กำลังนอนขดตัว สั่นสะท้านทั้งร่างแข็งทื่อ เส้นเลือดบนแขนปูดโปน เขาถูกพิษทำลายเส้นประสาทและกล้ามเนื้อ
"พ่อแม่ของนายตกลงหมั้นหมายแล้ว นายยังจะขัดขืนอะไรอีก?"
เธอย่อตัวลง ลูบไล้ใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติของเขาเบาๆ "วางใจเถอะ นายจะเป็นสามีคนแรกของฉัน"
ชายหนุ่มปัดมือเธออย่างแรง หญิงสาวผมแดงล้มกระแทกพื้นอย่างจัง แววตางดงามเต็มไปด้วยความเคียดแค้น
เธอชอบเขามาตั้งแต่เด็ก วิ่งตามเงาของเขามาตลอด เฝ้าคิดถึงทั้งวันทั้งคืน
เหมือนกุหลาบเลื้อยพันรั้ว ต่อให้บานสะพรั่งแค่ไหน ผู้ชายสูงศักดิ์คนนั้นก็ไม่เคยชายตามอง
เธอไม่ยอมจำนน
"ฤทธิ์ยาออกแล้ว ถ้านายไม่ผูกสัมพันธ์กับฉัน ก็แก้ฮีทผสมพันธุ์ไม่ได้"
พอนายผูกสัมพันธ์กับฉันแล้ว ก็จะไม่มีวันหนีฉันพ้น
จากนั้น ในห้องก็มีเสียงกรีดร้องของผู้หญิง เธอบุกรุกเข้าไปในทะเลจิตของซือเย่ ต้องการเชื่อมโยงลึกซึ้งเพื่อผูกสัมพันธ์ให้สมบูรณ์
เธอหลงทาง
เจ้าหน้าที่เอชบีแอลที่รออยู่ด้านนอกบุกเข้ามาในห้องปลอบประโลม จับซือเย่ใส่กุญแจมือในข้อหา "ฆาตกรรมผู้นำทาง"
หญิงสาวผมแดงนอนนิ่งเหมือนมัมมี่บนพื้น สายลับกระทรวงทหารที่ตามมาติดๆ ยิงเธอทิ้งทันที
ข้อหาก็เลยแน่นหนา
ซือเย่อยู่ในคุกมืดมิดเป็นเวลาสามเดือนเต็มๆ คดีหลังจากถูกสภา กระทรวงทหาร และตำรวจแห่งสหพันธรัฐพิจารณาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็ตัดสินใจริบอำนาจหน้าที่ทั้งหมด เนรเทศไปดาวเคราะห์โลกตลอดชีวิต
วันที่ซือเย่ถูกเนรเทศ ก่อนขึ้นเรือรบหันกลับมามอง พ่อแม่ของเขาไม่ได้มา
วันเดียวกัน ตระกูลซือประกาศว่าซือเหิงจะเข้าเป็นสมาชิกสภาคนสำคัญอย่างเป็นทางการ
เมื่อมาถึงหอคอยเซนทิเนลภาคตะวันออกสาม ซือเย่าท่ามกลางสายตาประหลาดของเซนทิเนลทั้งหมด ขังตัวเองในห้องขังเดี่ยวนอนเจ็ดวันเจ็ดคืน
แล้วเขาก็เดินออกจากห้องขังเดี่ยว ตั้งใจเผชิญ "ชีวิตใหม่" ของตน
เขาใช้แอลกอฮอล์และนิโคตินปลอบประโลมตัวเองตลอดเวลา ปลอบประโลมศีรษะที่เจ็บจนอยากตาย เพียงแต่ว่า ตอนนี้มีเจ้าก้อนร้องไห้ไม่ให้เขาสูบแล้ว
เขาปรับตัวกับชีวิตบนดาวเคราะห์โลกได้เร็วมาก ที่นี่เขาเป็นอิสระ ไร้พันธนาการ เริ่มมีชีวิตเพื่อตัวเองอย่างแท้จริง