1 มิถุนายน หมอกหนา เมฆครึ้ม
หน่วยของซิวได้ออกเดินทางล่วงหน้าเพื่อซ่อมแซมสถานีพลังงานหมายเลขสามและค้นหาต้นตอการทำลาย
ก่อนออกเดินทาง ลู่เฉิน หลิง และซิว ต่างมาต่อคิวจูบปาก ซูเหยารู้สึกว่าปากตัวเองใกล้จะจูบจนบวมแล้ว
เลิ่งเย่และเลิ่งซายืนเงียบอยู่ด้านหลัง แววตาเต็มไปด้วยความอิจฉา
เมื่อไหร่พวกเขาจะมีตำแหน่งที่เปิดเผยได้อย่างสง่างามบ้างนะ?
ก่อนหน้านี้เรื่องที่พวกเขาแซงคิวไป ระบาย นั้นถูกซิวรู้เข้าแล้ว รองหัวหน้าหน่วยไม่ได้พูดอะไร แค่ตักเตือนว่าห้ามมีครั้งหน้า
ถ้าใครก็ตามอาศัยการตีหน้าเศร้าสำเร็จ ระเบียบของหน่วยก็จะถูกทำลาย
เพราะงั้นซิวถึงเกลียดซือเย่มาก ก็ไอ้เฒ่าเจ้าเล่ห์นี่แหละตัวดี ผู้นำไม่ดี ลูกน้องก็แย่ตาม ชอบสร้างบรรยากาศผิดๆ เพื่อให้บรรลุเป้าหมายไม่เลือกวิธี
ฉีไป๋ที่ถูกทิ้งไว้เฝ้าบ้านซุกตัวออดอ้อนอยู่ในอ้อมกอดของซูเหยาเป็นเวลานาน ในบรรดาเซนทิเนลทั้งหมด เขาคือคนที่ออดอ้อนและเอาชนะใจผู้หญิงเก่งที่สุด
ถ้าเขาไม่ใช่ ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ซิวอาจจะไม่ใช่คนแรกที่ได้จูบจริงๆ
“พี่สาว พาลูกหมาไปด้วยสิ พี่จะได้ไม่เหงาระหว่างทาง”
เสี่ยวไป๋กระดิกหางอย่างบ้าคลั่ง ซูเหยาสงสัยว่า ร่างวิญญาณ จะห่างจากเจ้าของได้ขนาดนี้เลยเหรอ?
ชิวชิวที่ถูกเสี่ยวไป๋ผลักเล่นเป็นลูกบอลอธิบายให้เธอฟัง “ผู้นำทางซู ระดับของเซนทิเนลยิ่งสูง ระยะที่ ร่างวิญญาณ จะออกห่างจากเจ้าของได้ก็ยิ่งมาก สำหรับเซนทิเนลระดับ 2S ขึ้นไปพวกนี้ ความเป็นอิสระของ ร่างวิญญาณ นั้นสูงมาก”