เนื่องจากหมอกหนาและพายุฟ้าคะนอง การขับยานเดี่ยวฝ่าความปั่นป่วนรุนแรงเป็นสิ่งที่อันตรายอย่างยิ่ง อีกทั้งระยะทางจากแนวเขตแดนไปยังหอคอยเซนทิเนลก็ไม่ไกลนัก ดังนั้นหน่วยของซูเหยาจึงเลือกใช้ยานเกราะหนักในการเดินทางครั้งนี้
ผิวเคลือบโลหะไทเทเนียมของยานเกราะหนักสามารถทนต่อความหนาวเย็นและความร้อนสูงสุด สมรรถนะทั้งด้านการป้องกันและการโจมตีถูกดึงมาใช้จนถึงขีดสุด เหมาะสำหรับภูมิประเทศและสภาพอากาศที่ซับซ้อนทุกรูปแบบ
ซูเหยากำลังสวมเสื้อกันรังสี ชุดอุปกรณ์ยุทธวิธีเฉพาะบุคคลรวมการลาดตระเวน การต่อสู้ การป้องกัน การสื่อสาร การเอาชีวิตรอด และการแพทย์ไว้ในชุดเดียว
ตั้งแต่หมวกเกราะ กล้องมองกลางคืน แว่นตานิรภัย หูฟังยุทธวิธี ลงไปถึงเครื่องแบบสนาม เป้จู่โจม สายคาดอาวุธเสริม สนับแขน ซองปืน รองเท้าคอมแบต...
หลังจากสวมใส่ครบชุด ซูเหยากลายเป็นแมวน้ำอ้วนกลมในคอสตูมอีกแล้ว
เธอถูกชีเหยี่ยดึงขึ้นรถ ใต้ข้อมือที่โผล่ออกมาจากถุงมือยุทธวิธีของผู้ชาย ซูเหยาเหลือบเห็นรอยแผลเป็นสีชมพูหลายรอยโดยไม่ตั้งใจ
เธอมองชีเหยี่ยอย่างไม่เข้าใจ ผู้ชายรีบดึงแขนเสื้อลงแล้วกลับไปนั่งที่เดิม
ซูเหยานึกขึ้นได้ว่าชีเหยี่ยดูเหมือนจะต้องกินยาเป็นประจำ โยมิก็เคยบอกว่าเกณฑ์อารมณ์ของเขาไม่เสถียรอย่างยิ่ง ตกอยู่ในสภาวะถูกกดดันมากเกินไปเป็นเวลานาน
หรือว่าชีเหยี่ย...?
ซูเหยาเคยพูดกับเขาว่า ถ้าไม่มีความสุขก็มาหาเธอได้ แต่นับตั้งแต่การปลอบประโลมครั้งนั้น ชีเหยี่ยก็ไม่เคยมาหาเธอด้วยตัวเองอีกเลย
เธอไม่ได้ใส่ใจ
ความจริงแล้ว ชีเหยี่ยไม่ใช่ว่าไม่อยากมาหาเธอ แต่เป็นเพราะซิว
คืนนั้น ซิวไม่ได้มาแค่ดื่มเหล้ากับเขา แต่มาบอกชีเหยี่ยว่า เขาจะเป็นผู้ชายของซูเหยา
ชีเหยี่ยรู้จักซิวดี เขาอาจเป็นเพื่อนร่วมตาย แต่ในขณะเดียวกัน ก็ไม่ยอมให้ใครมาโลภมักได้ในสิ่งล้ำค่าที่เขาหมายตา
ลู่เฉินกับหลิงถูกซ้อมจนเละ ขอบคุณซือเย่กับซิวคนละครึ่ง