ค่ำคืนมาเยือนอย่างเต็มตัว
ภายนอกกระท่อมมุงจากมืดสนิท
สายลมพัดผ่านป่าไม้ ใบไม้ไหวเสียดสีกันเป็นเสียงดังกรอบแกรบ บางครั้งยังได้ยินเสียงแมลงร้องมาจากที่ไกลๆ
เสินหนิงยืนอยู่ที่หน้าประตู (ถ้าจะเรียกเสานี้ว่าประตูได้) ฟังอยู่อย่างเงียบๆ สักพัก
นอกจากเสียงลมและเสียงแมลงแล้ว รอบข้างก็ไม่มีอะไรเคลื่อนไหวอื่นๆ
คิดว่าซิสเต็มคงไม่หลอกพวกเขา
อย่างน้อยในช่วงระยะเวลาปกป้องมือใหม่ ที่พักพิงในยามค่ำคืนก็ปลอดภัย
นางจึงหันหลังกลับเข้าไปในกระท่อมมุงจาก
ทำงานมาทั้งบ่าย หมดแรงไปนานแล้ว
เสินหนิงเปิดอินเวนทอรี่ หยิบขนมปังออกมาหนึ่งก้อน แล้วหยิบน้ำแร่ออกมาหนึ่งขวด
คิดอยู่นิดหน่อย นางก็หยิบเบอร์รี่ธรรมดาที่เก็บตอนบ่ายออกมาสิบลูก
เบอร์รี่เหล่านี้ขนาดเท่ามะเขือเทศลูกเล็ก กลมเกลี้ยงอวบอ้วน ผิวด้านนอกยังมีหยดน้ำใสๆ ติดอยู่
นางกัดขนมปังคำหนึ่งก่อน
ขนมปังยังแห้งๆ กินไม่อร่อยเท่าไหร่
เสินหนิงหยิบเบอร์รี่ขึ้นมาลูกหนึ่งใส่ปาก
"กรอบ"
เปลือกแตก น้ำรสเปรี้ยวหวานกระจายเต็มปากทันที ช่วยเจือจางความแห้งของขนมปังลงได้
รสชาติก็ถือว่าใช้ได้
นางกินเบอร์รี่ไปพลาง ค่อยๆ กินขนมปังจนหมด แล้วเปิดน้ำแร่ดื่มอีกสองสามอึก
น้ำแร่เย็นๆ ไหลลงคอ ทำให้ทั้งร่างกายสบายตัวขึ้นมาก
หลังจากกินมื้อเย็นเสร็จ เสินหนิงก็ทบทวนสิ่งที่ทำวันนี้ในหัว
ผลลัพธ์วันนี้ถือว่าอุดมสมบูรณ์พอตัว
ไม่เพียงแต่สร้างขวานกระดูกเขี้ยวคุณภาพสีเขียวอันแรกได้ ยังได้ผลโกโก้ที่เพิ่มพลังถาวรโดยบังเอิญอีกด้วย