เอาชีวิตรอดเพื่อมวลชน: เริ่มต้นด้วยเพิงหญ้าผุ ๆ

ตอนที่ 9 ผลโกโก้

6 นาที· 1.5K คำ

เสิ่นหนิงเก็บขวานกระดูกเขี้ยวเข้าไปในอินเวนทอรี่ โดยไม่ได้รีบไปเก็บทรัพยากรต่อทันที

เธอเปิดแผงสเตตัสของตัวเองขึ้นมาก่อน

[ชื่อ: เสิ่นหนิง]

[ค่าพลังชีวิต: 41/50]

[ค่าพลังกาย: 58/100]

[พลัง: 3]

[ความว่องไว: 3]

[ร่างกาย: 5]

[พลังโจมตี: 9(โบนัสจากขวานกระดูกเขี้ยว)]

[พรสวรรค์: เปลี่ยนของเสียให้เป็นสมบัติ]

[อุปกรณ์: ขวานกระดูกเขี้ยว(ความทนทาน80/80)]

เมื่อเห็นค่าพลังกาย เสิ่นหนิงก็ชะงักไปเล็กน้อย

"58?"

เธอจำได้ชัดเจนว่าตอนเที่ยงที่ออกจากที่พักพิง พลังกายยังเต็ม 100 อยู่เลย

ตลอดทั้งบ่าย เธอได้ไม้มาทั้งหมด 27 ชิ้น

ต้นไม้แต่ละต้นที่ตัดใช้พลังกายไปเท่ากับจำนวนไม้ที่ได้ ขวานหินฟันแต่ละครั้งเสียพลังกาย 1 หน่วย ฟันไปทั้งหมด 27 ครั้ง หมายความว่าพลังกายที่เธอใช้ไปโดยตั้งใจมีแค่ 27 หน่วยเท่านั้น

100 ลบ 27 ควรจะเหลือ 73 หน่วย

แต่ตอนนี้...

กลับเหลือแค่ 58 หน่วย

หายไป 15 หน่วยโดยไม่รู้สาเหตุ

เสิ่นหนิงขมวดคิ้วช้าๆ

เธอไม่ได้สรุปอะไรทันที แต่เปิดแผงระบบดูเวลา

[15: 03]

เธอจำได้ว่าตอนเที่ยงที่ออกจากที่พักพิง เวลาประมาณเที่ยงวันพอดี

ก็หมายความว่า

เวลาสามชั่วโมงผ่านไปโดยไม่รู้ตัว

พลังกายสิบห้าหน่วย...

สามชั่วโมง...

ตัวเลขหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวเธอ

"ชั่วโมงละห้าหน่วย?"

เสิ่นหนิงพึมพำกับตัวเอง

ถ้าคำนวณตามพลังกายที่ลดลงตามธรรมชาติชั่วโมงละห้าหน่วย

สามชั่วโมง พอดีสิบห้าหน่วย

ตัวเลขตรงกันเป๊ะ

เธอทบทวนการกระทำตลอดช่วงบ่ายอย่างละเอียดอีกครั้ง

นอกจากฟันขวานและเก็บเถาวัลย์แล้ว ไม่ได้ทำอะไรที่ต้องใช้พลังกายมากเป็นพิเศษ

ดูเหมือนว่า

แม้จะไม่ได้ทำอะไรเลย แค่เดินสำรวจอยู่นอกที่พักพิง พลังกายก็จะค่อยๆ ลดลงตามเวลา

คิดถึงตรงนี้ เสิ่นหนิงก็ถอนหายใจเบาๆ

โชคดีที่วันนี้พบจุดนี้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป