เอาชีวิตรอดเพื่อมวลชน: เริ่มต้นด้วยเพิงหญ้าผุ ๆ

ตอนที่ 13 ผลพลอยได้

6 นาที· 1.3K คำ

มันส่งเสียง "กุก ๆ" เบา ๆ เป็นระยะ

[ไก่ป่า (ขาว)]

[ค่าพลังชีวิต: 20/20]

ชื่อเสียงดูข้อความระบบ แล้วกลั้นหายใจ ค่อย ๆ ย่อตัวลงอย่างช้า ๆ

ระหว่างเธอกับไก่ป่าห่างกันกว่า 20 เมตร

ระยะห่างนี้ไม่ไกลเท่าไรนัก

แต่เธอรู้ดีในใจ หากทำให้มันตื่นเต้น ด้วยความเร็วของไก่ป่า แค่กะพริบตาก็ม่านสยายปีกบินเข้าป่าไป แล้วก็หาร่องรอยไม่พบอีกเลย

เธอไม่รีบลงมือ แต่ใช้ต้นไม้แต่ละต้นเป็นสิ่งกำบัง ค่อย ๆ เคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง

หนึ่งก้าว...

สองก้าว...

ทุกก้าวทำให้เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้

ตอนฝ่าเท้าแตะพื้น เธอยังตั้งใจหลีกเลี่ยงกิ่งไม้แห้งและใบไม้ที่ร่วงหล่นตามพื้นอีกด้วย

ในที่สุด

ระหว่างทั้งสองเหลือไม่ถึง 10 เมตร

ก็ตอนนี้เอง

ไก่ป่าดูเหมือนจะรู้สึกได้ถึงบางอย่าง จู่ ๆ ก็เงยหน้าขึ้น

ด่งตาสีดำลูกถั่วเล็ก ๆ สองดางจ้องมองรอบตัวอย่างระมัดระวัง

ชื่อเสียงตัวแข็งทื่อทันที ขยับไม่ได้แม้แต่นิ้วเดียว

ป่าไม้กลับมาเงียบสงบ

ไม่กี่วินาทีผ่านไป

ไก่ป่าไม่พบความผิดปกติ จึงก้มหัวลงจิกกินต่อไป

ในใจชื่อเสียงถอนหายใจเบา ๆ อย่างโล่งอก

ดูท่า จะยังไม่ถูกเปิดเผย

3 เมตร...

1 เมตร...

ชื่อเสียงไม่ได้เข้าใกล้ต่อไปอีก

ระยะนพวกี้พอเพียงแล้ว

เธอค่อย ๆ กำขวานกระดูกเขี้ยวไว้แน่น

ปรับลมหายใจ

วินาทีถัดมา

ขาพลังสุดแรง!

ทั้งร่างพุ่งทะยานออกไปอย่างรัวแรง

ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวด้านหลัง ไก่ป่าในที่สุดก็รู้สึกถึงอันตราย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป