เสินหนิงเก็บแบบแปลนเข้ากับอินเวนทอรี่ แล้วเปิดดูอย่างคล่องมือ
[แบบแปลนเตียงเดี่ยว (ขาว)]
[วัสดุที่ต้องใช้: ]
[ไม้ (ขาว)×10]
[เถาวัลย์ (ขาว)×5]
[ฟางแห้ง (ขาว)×20]
[คำอธิบาย: เตียงไม้เดี่ยวแบบเรียบง่าย ช่วยให้สภาพแวดล้อมการนอนดีขึ้น เพิ่มความเร็วในการฟื้นฟูพลังกายในเวลากลางคืนได้เล็กน้อย]
เสินหนิงจดจำวัสดุที่ต้องใช้อย่างเงียบๆ
วัสดุพวกนี้ก็พอมีครบ แต่ของพื้นฐานและวัสดุแบบนี้ยังไงก็ไม่เคยพอสักที
หล่อนเงยหน้ามองสีท้องฟ้า แสงแดดที่สาดผ่านยอดไม้ไม่ได้ร้อนแรงเหมือนตอนเที่ยงอีกต่อไป แสงเริ่มเอนเอียงไปทางสีเหลืองคล้ำ
เปิดแผงระบบ
[เวลา: 17:02]
เหลืออีกไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงก็จะถึงเวลาสิบแปดนาฬิกาที่ระบบกำหนด
เสินหนิงคิดเล็กน้อยก็ตัดสินใจได้
“เก็บเพิ่มอีกหน่อย”
ถึงตอนนี้การกลับไปยังที่พักพิงจะปลอดภัย แต่อย่างก็เสียเวลาไปเปล่า
ที่พักพิงอยู่ไม่ไกล แค่คุมเวลาให้ดี กลับไปทันแน่นอน
ต่อไปนี้ เธอไม่ได้จงใจหาผู้สังหาร
แต่เดินไปตามขอบของป่า ระหว่างทางก็เก็บทรัพยากรที่ใช้ได้ไปเรื่อยๆ
พื้นที่แถบนี้ต้นไม้หนาแน่นกว่าขอบป่ามาก ลำต้นที่ทั้งหนาบางต่างกันตรงเดินขึ้นตรง จนยังเห็นเถาวัลย์หนาๆ หยั่งบ้างพันรอบตามต้นไม้
เสินหนิงเดินไปที่ต้นไม้ใหญ่ต้นนึง จับขวานกระดูกแน่นแล้วสับที่ลำต้นไม้