[กำลังอัปเกรดที่พักพิง...]
[00: 03]
...
[00: 02]
...
[00: 01]
เมื่อเวลานับถอยหลังวินาทีสุดท้ายสิ้นสุดลง แสงสีขาวที่ห่อหุ้มกระท่อมมุงจากทั้งหลังก็สว่างจ้าขึ้นมาอย่างฉับพลัน
วินาทีถัดมา
[ติ้ง!]
[อัปเกรดที่พักพิงสำเร็จ!]
ทันทีที่ข้อความระบบดังขึ้น แสงสีขาวก็ค่อย ๆ จางหายไป
เสินหนิงรีบลุกขึ้นยืนแล้วมองไปยังที่พักพิงของตัวเอง
กระท่อมทรุดโทรมที่เดิมมีเพียงเสาไม้สี่ต้นค้ำยันหลังคามุงจาก ตอนนี้เปลี่ยนโฉมไปโดยสิ้นเชิงแล้ว
รอบด้านไม่ใช่ช่องลมโล่ง ๆ อีกต่อไป แต่มีแผ่นไม้เรียงเป็นแนวกำแพงที่แข็งแรงจริงจัง
เสาค้ำที่เคยโผล่ออกมาให้เห็นก็ถูกเสริมความแข็งแรงใหม่ เชื่อมต่อกับกำแพงได้อย่างแนบสนิท
หลังคาถูกปูด้วยฟางแห้งหนา ๆ ใหม่ ขอบยังถูกกดด้วยแผ่นไม้เพื่อยึดให้แน่น ดูมั่นคงกว่าเดิมมาก
สิ่งที่ทำให้เสินหนิงพอใจที่สุดคือพื้นด้านล่าง
เดิมทีเหยียบลงไปเต็มไปด้วยโคลน แต่ตอนนี้ปูด้วยไม้กระดานเรียบ ๆ แล้ว
ถึงจะยังเรียบง่าย แต่ก็ไม่เหมือนวันแรกที่เต็มไปด้วยโคลนเลนอีกต่อไป
เธอยื่นมือออกไปผลักประตูไม้เบา ๆ
ประตูไม้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด แล้วเปิดเข้าด้านใน
พื้นที่ภายในก็กว้างขึ้นรอบหนึ่ง
เดิมที่เคยพอให้คนนอนหลับได้หนึ่งคนอย่างยากลำบาก ตอนนี้สามารถวางเตียงคู่ขนาดสองเมตรได้และยังเหลือที่ว่าง ใกล้เคียงกับห้องนอนในห้องเช่าที่ดาวโลกสีฟ้าของเสินหนิงเลยทีเดียว
เมื่อมองดูบ้านไม้เล็ก ๆ ตรงหน้า เสินหนิงก็ถอนหายใจออกมาเบา ๆ