หลังทานอาหารกลางวันง่ายๆ เสร็จ เสินหนิงไม่ได้รีบพักผ่อน
เธอเก็บน้ำแร่ที่เหลือ แล้วจัดกระเป๋าเป้อีกครั้ง
ก้มลงมองแผงสเตตัส
[พลังกาย: 74/100]
ถึงแม้ช่วงเช้าจะใช้พลังกายไปกับการเก็บของไม่น้อย แต่ก็ยังห่างไกลจากระดับที่จะกระทบการเคลื่อนไหว
วัสดุที่ต้องใช้ทำรั้วไม้เก็บได้เกือบครบแล้ว
ทรัพยากรที่เหลือ ค่อยเก็บทีหลังก็ได้
ตรงกันข้าม สภาพแวดล้อมรอบๆ ที่พักพิง เธอยังไม่ได้สำรวจจริงๆ จังๆ เลย
คิดได้ดังนั้น เสินหนิงก็ตัดสินใจได้ในไม่ช้า
บ่ายนี้ จะไม่หมกมุ่นอยู่กับการตัดไม้อีกต่อไป
สำรวจป่า
เผื่อจะเจอทรัพยากรอื่นๆ แถวนี้ด้วย
ถ้าเวลายังพอเหลือ ก็ค่อยเก็บไม้เพิ่มก็ยังไม่สาย
เธอกำขวานกระดูกเขี้ยวแน่น ผลักประตูไม้ออก แล้วเดินเข้าป่าอีกครั้ง
ป่ายามบ่ายเงียบกว่าช่วงเช้าเสียอีก
แสงแดดอุ่นๆ ส่องผ่านกิ่งไม้ใบหญ้า ทอดเงากระดำกระด่างลงบนพื้น
บางครั้งมีลมโชยมา ใบไม้ไหวพลิ้วส่งเสียงกรอบแกรบเบาๆ
เมื่อเทียบกับตอนเพิ่งมาถึงทวีปต้นกำเนิดที่ระมัดระวังตัวจนเกินไป ตอนนี้เสินหนิงเริ่มคุ้นเคยกับที่นี่มากขึ้นแล้ว
เธอเดินไปเรื่อยๆ พลางสังเกตสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างเงียบๆ
จดจำทรัพยากรรอบข้างไว้ในใจทีละอย่าง
สถานที่เหล่านี้ ในอนาคตจะกลายเป็นแหล่งทรัพยากรที่มั่นคง
ระหว่างทาง ไม่ว่าเห็นเบอร์รี่สุกงอมตรงไหน เธอก็จะเก็บไปด้วย
[ได้รับ: เบอร์รี่(ขาว)×13]
[ได้รับ: เบอร์รี่(ขาว)×25]