สายน้ำใสไหลผ่านซอกหิน ริมห้วยเต็มไปด้วยไม้พุ่มเตี้ย ๆ นานาชนิด
ในขณะที่เธอกำลังจะหันหลังกลับ จู่ ๆ สีน้ำเงินเข้มผืนหนึ่งก็สะดุดตาขึ้นมา
นั่นคือพุ่มไม้เตี้ยสูงเพียงครึ่งคน
บนกิ่งใบเต็มไปด้วยผลกลมเล็ก ๆ ทุกลูกใหญ่เท่าเล็บมือ เปล่งประกายอ่อน ๆ ท่ามกลางแสงแดด
เสินหนิงหยุดฝีเท้าแล้วเดินเข้าไป
ข้อความระบบคุ้นเคยค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
[บลูเบอร์รี่ (ขาว)]
[คำอธิบาย: บลูเบอร์รี่ป่า รสเปรี้ยวอมหวาน รับประทานได้โดยตรง ช่วยเติมน้ำได้เล็กน้อย]
ดวงตาของเสินหนิงเป็นประกายวูบหนึ่ง
อาหารชนิดใหม่เพิ่มอีกหนึ่งอย่างแล้ว
เธอเด็ดลูกหนึ่งใส่ปาก
กัดเบา ๆ
น้ำรสเปรี้ยวหวานแผ่ซ่านในปากทันที รสชาติดีกว่าเบอร์รี่ธรรมดาที่เก็บได้ก่อนหน้านี้มาก
หลังจากกินขนมปังกับเบอร์รี่ติดต่อกันหลายวัน รสเปรี้ยวหวานเพียงเล็กน้อยนี้ทำให้อารมณ์ของเธอดีขึ้นไม่น้อย
เมื่อยืนยันว่าไม่มีปัญหา เสินหนิงจึงเริ่มเก็บ
[ได้รับ: บลูเบอร์รี่ (ขาว) ×35]
เธอเก็บบลูเบอร์รี่เข้าอินเวนทอรี่แล้วหันกลับไปมองลำธารเบื้องหลัง
เที่ยวนี้ได้ผลลัพธ์เกินความคาดหมายของเธอไปมาก
ไม่เพียงแต่ค้นพบแหล่งน้ำที่มั่นคง ยังพบกล่องสำริด พื้นที่หากินของสัตว์ รวมถึงเมล็ดพันธุ์และปุ๋ยอีกด้วย
ตอนนี้ยังเพิ่มจุดเก็บบลูเบอร์รี่ขึ้นมาอีกหนึ่งแห่ง
ลำธารน้อยสายนี้ คงจะกลายเป็นหนึ่งในสถานที่ที่เธอแวะเวียนมาบ่อยที่สุดในอนาคต
แต่...
ที่นี่ก็หมายถึงอันตรายเช่นกัน