เข้าใจความหมายของเขาหรือไม่?
เจียเหยาย่อมเข้าใจความหมายของอวิ๋นเจิง
อวิ๋นเจิงมิได้ต้องการให้นางใช้ร่างกายของตนแลกกับพืชผลที่ให้ผลผลิตสูงเช่นนี้
สิ่งที่อวิ๋นเจิงต้องการคือความจริงใจยอมสวามิภักดิ์จากนาง ต้องการให้นางยอมรับทุกสิ่งอย่างเปิดใจ
เช่นเดียวกับที่...เสด็จพ่อของเขาเคยตรัสไว้
“สามี เราอย่าพูดถึงเรื่องนี้กันได้หรือไม่?”
เจียเหยาหลบสายตาของอวิ๋นเจิง น้ำเสียงพลันอ่อนหวานลง
อวิ๋นเจิงส่ายหน้าเบาๆ “ใช่ว่าเราจะไม่พูดถึงเรื่องนี้แล้วเรื่องนี้จะไม่มีอยู่จริง เราทั้งคู่ต้องเผชิญหน้ากับมัน การเอาแต่หลบเลี่ยง สุดท้ายก็แก้ปัญหาไม่ได้”
ใครอยากพูดถึงเรื่องนี้กันเล่า!
แต่บัดนี้ เขาจำต้องเผชิญหน้ากับมัน
เขาไม่อยากเดินหน้าต่อไปกับเจียเหยาอย่างห่างเหินคลุมเครือเช่นนี้
เจียเหยาเงียบงัน
เนิ่นนานกว่าเจียเหยาจะเผยรอยยิ้มขมขื่น “คุณชายอวิ๋น เคยคิดหรือไม่ว่า สำหรับจาจาของท่าน การหลีกหนีอาจเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด...”
คำเรียก “คุณชายอวิ๋น” ทำให้หัวใจของอวิ๋นเจิงสั่นไหว
ในชั่วขณะนั้น เขาพลันนึกถึงช่วงเวลาที่ทั้งคู่ตกทุกข์ได้ยากด้วยกัน
นั่นคงเป็นความทรงจำที่งดงามที่สุดระหว่างพวกเขา และขณะเดียวกันก็โหดร้ายที่สุด
ทางเลือกที่ดีที่สุดหรือ?
ไม่มีทางเลือกที่ดีกว่านี้แล้วหรือ?
อวิ๋นเจิงถอนหายใจแผ่วเบา เลื่อนสายตาออกจากเจียเหยา “รู้หรือไม่ว่าข้ากับจื่อเอ๋อร์มีสถานที่ผูกสมัครรักใคร่กันอยู่ที่ใด?”
สถานที่ผูกสมัครรักใคร่กันหรือ?
เจียเหยาครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนถามหยั่งเชิง “หรือว่าจะเป็นที่นี่?”