เป็นไปตามที่คาดไว้ หลังจากทุกคนเสนอชื่อ ชายชราชาวเป่ยหวนคนหนึ่งก็ได้เป็นผู้ดูแลคนใหม่
เจียเหยารู้จักชายชราผู้นี้
ก่อนหน้านี้เขาเคยเป็นหัวหน้าเผ่า ทั้งยังเป็นผู้มีบารมีและคุณธรรมสูงส่งในเผ่า
ดูแลโรงเผาเตาแห่งหนึ่ง ย่อมไม่มีปัญหาแน่นอน
เมื่อยืนยันผู้ดูแลคนใหม่แล้ว อวิ๋นเจิงก็สั่งเมี่ยวอินต่อหน้าทุกคน ให้กลับไปจัดหาคนทำบัญชีมาสักคน
จากนั้น อวิ๋นเจิงกำชับเรื่องต่าง ๆ อีกเล็กน้อย ก่อนจะพาคนจากไป
ส่วนหยางซวี่กับคนทำบัญชีถูกทิ้งไว้ที่นี่เพื่อพักรักษาอาการบาดเจ็บก่อน รอให้ฟื้นตัวแล้วค่อยเริ่มทำงาน
“ใช้ทั้งพระเดชพระคุณ ท่านอ๋องช่างมีวิธีการยอดเยี่ยม!”
ระหว่างทางกลับ เจียเหยากล่าวกับอวิ๋นเจิงด้วยความขุ่นเคือง
ก่อนหน้านี้อวิ๋นเจิงเตือนชาวเป่ยหวนสองสามคนที่คำนับนาง เป็นการข่มขวัญพวกเขา
ส่วนที่อวิ๋นเจิงลงโทษคนสองคนที่ยักยอกเงินต่อหน้าทุกคน ทั้งยังจ่ายค่าแรงให้คนงานเตาเผาครบถ้วน พร้อมมอบเงินเพิ่มอีก 50 อีแปะเป็นค่าชดเชยค่าอาหาร กระทั่งให้พวกเขาเลือกผู้ดูแลคนใหม่ด้วยตนเอง ล้วนเป็นพระคุณทั้งสิ้น!
เมื่อใช้ทั้งพระเดชและพระคุณ ย่อมครองใจผู้คนได้ง่ายที่สุด
ผู้ดูแลคนใหม่ย่อมทำงานให้เขาอย่างสุดความสามารถ
ใช้คนเป่ยหวนมาจัดการดูแลคนเหล่านี้ ก็ไม่ต้องกังวลว่าจะเกิดเรื่องวุ่นวาย
ช่างเป็นวิธีการที่ยอดเยี่ยม!
เจียเหยาทอดถอนใจในใจไม่หยุด
“อย่าได้ห่างเหินเช่นนั้น เรียกสามีสิ”
อวิ๋นเจิงเพียงหยอกเย้า ไม่ได้ต่อคำพูด
เจียเหยาไม่สนใจคำหยอกของอวิ๋นเจิง เพียงจ้องเขาเขม็งแล้วถามว่า “หากข้าเดาไม่ผิด เรื่องจางซวีขายตำแหน่งขุนนาง คงเป็นเจ้าสั่งการอยู่เบื้องหลังกระมัง?”