นอกเมืองอีอู
เฝิงอวี้กับฟู่เทียนเหยี่ยนนำทัพมาตั้งค่ายนอกเมืองอีอู ห่างออกไป 5 ลี้ ตั้งแต่สองวันก่อนแล้ว
ทว่าทั้งสองปฏิบัติตามคำสั่งของอวิ๋นเจิง ก่อนที่ฮั่วกู้จะลำเลียงเครื่องมือโจมตีเมืองมาถึง พวกเขาก็ยังมิได้เปิดฉากโจมตี
แต่เริ่มเตรียมการบุกเมืองแล้ว
“กองทัพศัตรูยังถมดินอยู่นอกเมืองหรือ?”
จ่ากง แม่ทัพรักษาเมืองอีอู ขมวดคิ้วแน่นขณะเดินขึ้นไปบนหอรบ
“ขอรับ!”
ต๋าหว่าง รองแม่ทัพพยักหน้า “พวกมันมาถึงตั้งแต่เมื่อวาน แล้วก็ถมดินอยู่บริเวณห่างจากเมืองราวสองร้อยจั้งมาโดยตลอด”
จ่ากงรู้สึกไม่สบายใจ จึงเร่งฝีเท้าขึ้นไปบนหอรบ
ตำแหน่งที่กองทัพศัตรูถมดินอยู่ไม่ไกลจากพวกเขา มองปราดเดียวก็เห็นได้ชัด
กองดินที่ศัตรูถมขึ้นมามีขนาดใหญ่ ระยะห่างระหว่างกองอยู่ที่ราวยี่สิบถึงสามสิบจั้ง
ทุกครั้งที่ถมดินขึ้นมาหนึ่งชั้น พวกมันจะบดอัดให้แน่น แล้วค่อยถมชั้นถัดไป
“กองดินเหล่านี้คงใช้ตั้งหน้าไม้ขนาดใหญ่...”
จ่ากงขมวดคิ้วแน่น เข้าใจจุดประสงค์ของกองดินเหล่านั้นแล้ว
เห็นได้ชัดว่าศัตรูต้องการเพิ่มระยะยิงของหน้าไม้ขนาดใหญ่ด้วยการยกตำแหน่งให้สูงขึ้น
เดิมทีระยะยิงของหน้าไม้ขนาดใหญ่ฝ่ายตนก็ยังสู้ของศัตรูไม่ได้ หากศัตรูยกตำแหน่งตั้งหน้าไม้ให้สูงขึ้นอีก หน้าไม้ขนาดใหญ่บนกำแพงเมืองของพวกเขาก็ยิ่งไม่อาจต่อกรได้
เมื่อหน้าไม้ขนาดใหญ่ของพวกเขาถูกทำลาย เครื่องยิงหินของศัตรูก็จะเข้ามาใกล้ได้ ก่อนจะยิงก้อนหินขนาดใหญ่กว่าเข้าใส่กำแพงเมือง
“เช่นนั้นพวกเราควรทำอย่างไร?”
ต๋าหว่างเองก็กลัดกลุ้มจนคิดไม่ตก
กำลังพลในพื้นที่นี้มีเพียงทหารทาสสามหมื่นนาย
ส่วนกองทัพศัตรูเป็นทหารม้าที่มีอาวุธยุทโธปกรณ์ครบครัน