ไม่นาน ค่ายทหารปีกขวาของกองทัพเป่ยหวนก็จมอยู่ในทะเลเพลิง
เคราะห์ดีที่เจียเหยาสั่งให้คนเปิดช่องว่างระหว่างปีกขวากับกองทัพกลางได้ทันท่วงที เพลิงจึงไม่ลุกลามไปถึงกองทัพกลางและปีกซ้าย
แม้พวกเขาจะพยายามลดความเสียหายให้เหลือน้อยที่สุด แต่ค่ายพักและเสบียงของกองทัพเกือบสามหมื่นนายก็ถูกเผาวอด
สำหรับเป่ยหวนที่ขาดแคลนเสบียงอยู่ก่อนแล้ว นี่ย่อมเป็นการซ้ำเติมให้สถานการณ์เลวร้ายลงไปอีก
ยิ่งไปกว่านั้น คนของพวกเขาต่างวุ่นอยู่กับการตัดขาดค่ายพักของปีกขวาจากกองทัพกลาง จึงพลาดโอกาสสกัดสังหารทหารม้าต้าเฉียน
เจียเหยาจ้องค่ายทหารปีกขวาที่จมอยู่ในทะเลเพลิง ดวงตาแดงก่ำ ก่อนทรุดนั่งลงบนพื้นหิมะอย่างหมดอาลัย
พ่ายแพ้แล้ว!
แม้ตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ นางก็ยังพ่ายให้แก่อวิ๋นเจิง
ยิ่งไปกว่านั้น กับดักตรงหน้าเห็นชัดว่าเป็นหลุมที่นางขุดไว้ให้อวิ๋นเจิง
แต่สุดท้ายกลับเป็นนางเองที่ต้องกลืนผลอันขมขื่น
เสบียงสำหรับกองทัพสามหมื่นนายเป็นเวลา 10 วัน แม้จะไม่มากนัก แต่สำหรับเป่ยหวนในยามนี้กลับล้ำค่ายิ่ง
อาลู่ไถ!
เป็นเพราะไอ้สารเลวอาลู่ไถแท้ ๆ!
หากพวกเขาไม่พ่ายแพ้รวดเร็วถึงเพียงนั้น นางจะต้องรีบร้อนสั่งให้กองทัพปีกซ้ายและปีกขวาไปช่วยเหลือทัพของอาลู่ไถพร้อมกันหรือ!
หากปีกขวาไม่ว่างเปล่า จะเปิดโอกาสให้ศัตราเผาค่ายพักและเสบียงของพวกเขาได้อย่างไร!
ยามนี้เจียเหยาแทบอยากสับอาลู่ไถเป็นหมื่นชิ้น
ท่ามกลางความโศกเศร้าและเดือดดาล สายตาของเจียเหยาก็เหลือบไปทางค่ายพักของกองทัพปีกซ้าย
ปีกซ้ายเองก็ว่างเปล่าไม่ต่างกัน
เหตุใดอวิ๋นเจิงจึงไม่ส่งคนไปเผาค่ายพักและเสบียงของกองทัพปีกซ้ายเล่า?