วันถัดมา เมิ่งอวิ๋นฉี่ทั้งสี่คนถือสัญญาที่ประทับตราของอวิ๋นเจิงไว้ ออกจากหม่าอี้ด้วยความพึงพอใจ
เมื่อจัดการเรื่องเสบียงเรียบร้อยแล้ว อวิ๋นเจิงก็เตรียมออกจากหม่าอี้ มุ่งหน้าไปยังสำนักศึกษาการทหารที่ภูเขาลั่วเสีย
นักเรียนรุ่นแรกของสำนักศึกษาการทหารจำนวน 300 คนมาถึงแล้ว
ในฐานะเจ้าสำนักศึกษาการทหาร อย่างไรเขาก็ต้องไปดูสักหน่อย
ก่อนออกเดินทาง จางซวีเล่าให้อวิ๋นเจิงฟังถึงผลประโยชน์ที่ทั้งสี่คนมอบให้ตนอย่างซื่อตรง
ทั้งสี่คนทุ่มทุนไม่น้อยเพื่อผูกสัมพันธ์กับจางซวี
เงินที่ได้จากการขายเสบียงที่พวกเขานำมาครานี้ ล้วนมอบให้จางซวีทั้งหมด หากนับรวมค่าอาหารคนและม้าระหว่างขนส่งเสบียง พวกเขาครานี้แทบจะขาดทุนด้วยซ้ำ
ทว่าพ่อค้าที่หลักแหลมย่อมไม่ใส่ใจเงินเพียงเท่านี้
การค้าครั้งต่อไปต่างหากจึงเป็นการค้าก้อนโตอย่างแท้จริง!
ที่สำคัญคือพวกเขาผูกสัมพันธ์กับเทพเจ้าแห่งโชคลาภอย่างจางซวีได้แล้ว!
ในบรรดาคนทั้งสี่ อู๋อวี้เซวียนใจกว้างที่สุด
เมื่อคืนวาน อู๋อวี้เซวียนพูดคุยกับจางซวีนานที่สุด ทั้งยังรับปากว่าจะแบ่งกำไรจากการค้าข้าวครั้งต่อไปให้จางซวี 50 เปอร์เซ็นต์
เมิ่งอวิ๋นฉี่กับคนอื่น ๆ ก็แอบรับปากจะแบ่งกำไรให้จางซวีเช่นกัน ทว่าไม่มีใครใจกว้างเท่าอู๋อวี้เซวียน
ถึงอย่างไร อู๋อวี้เซวียนก็อยู่ที่ฟู่โจว
เพียงแค่ต้นทุนขนส่งเสบียงก็ต่ำกว่าพวกเขามากแล้ว
อีกทั้งอู๋อวี้เซวียนอยู่ที่ฟู่โจว ต่อไปย่อมติดต่อค้าขายกับซั่วเป่ยได้สะดวกยิ่งกว่า
หากอู๋อวี้เซวียนต้องการหากำไรจากซั่วเป่ยให้มากขึ้น ก็ย่อมต้องยอมทุ่มทุนเสียก่อน