วาดเสือไม่เหมือนเสือ กลับเหมือนสุนัขหรือ?
โหลวอี้ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเข้าใจในทันที “เจ้าหมายความว่า วิธีสร้างเมืองตรงจุดนี้ขององค์ชาย ล้วนแอบเรียนมาจากเจ้าใช่หรือไม่?”
“เจ้ายังไม่โง่เกินไป!”
อวิ๋นเจิงพยักหน้าพลางยิ้ม
“องค์ชายยอมรับ เรื่องนี้ข้าแอบเรียนมาจากเจ้าจริง!”
โหลวอี้กล่าวอย่างไม่ยี่หระ “ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ตำราพิชัยสงครามทั้งหลายก็มิใช่เรียนรู้มาจากคนรุ่นก่อนหรอกหรือ? อ๋องจิ้งเป่ยอย่างเจ้าได้รับการยกย่องว่าเป็นแม่ทัพอันดับหนึ่งใต้หล้า องค์ชายเรียนรู้กลยุทธ์ของเจ้า มิใช่เรื่องน่าอับอาย!”
โหลวอี้กล่าวอย่างเปิดเผย
เรียนรู้กลยุทธ์จากศัตรูของตน หาใช่เรื่องน่าอับอายไม่
ตำราพิชัยสงครามทั่วหล้าล้วนลอกเลียนกันทั้งนั้น!
ไม่ว่าจะเป็นกลยุทธ์ที่คิดขึ้นเองหรือแอบเรียนจากผู้อื่น ตราบใดที่เอาชนะศัตรูได้ ก็ถือเป็นกลยุทธ์ที่ดี!
การใช้กลยุทธ์ที่อวิ๋นเจิงเคยใช้มาสกัดอวิ๋นเจิง ย่อมเป็นเรื่องน่าสนใจมิใช่หรือ?
ครั้งก่อนเขาสูญเสียกำลังพลไปมากมาย แต่ยังตีแนวป้องกันของอวิ๋นเจิงไม่แตก
บัดนี้เขาเตรียมพร้อมยิ่งกว่าครั้งก่อน
เขาอยากเห็นนักว่าอวิ๋นเจิงจะตีแนวป้องกันของตนแตกได้อย่างไร!
“ดี! ดี!”
อวิ๋นเจิงหัวเราะเสียงดัง “วันวานเปิ่นหวังสอนเจ้าป้องกัน วันนี้ก็จะสอนเจ้าโจมตี!”
“ดี!”
โหลวอี้หัวเราะตาม “องค์ชายอยากขอประลองดูสักหน่อย! หากเจ้าตีแนวป้องกันขององค์ชายแตกได้ ต่อให้ถูกเจ้าจับไปตอนเป็นขันที องค์ชายก็ยอมรับ!”
“เจ้ามั่นใจหรือ?”
อวิ๋นเจิงถามพลางยิ้ม