จวิ้นฉางเล่อ
อวิ๋นเจิงนั่งอยู่ในลานเรือน พลางอ่านจดหมายที่ทัวฮวนส่งคนมามอบให้
รององค์ชายสองกับองค์ชายห้ากำลังเข่นฆ่ากันอย่างบ้าคลั่งในหมินโจวและมู่โจว
จิตใจของทั้งสองมิได้จดจ่ออยู่กับการบรรเทาทุกข์เลยแม้แต่น้อย
ตามข่าวที่ทัวฮวนได้รับ ทั้งสองไล่สืบจากขุนนางที่ลักลอบขายเสบียงในยุ้งฉางหลวง จนสาวไปถึงผู้เกี่ยวข้องเบื้องหลังอีกหลายคน
ทัวฮวนคาดว่า องค์ชายสองกับองค์ชายห้าคงใช้หลักฐานที่อยู่ในมือ บีบให้ขุนนางที่มีความผิดอยู่ในกำมือของพวกเขาหันมาเข้าข้างตน
อวิ๋นเจิงเก็บจดหมายของทัวฮวน พลางส่ายหน้าและถอนใจ
หากรององค์ชายสองกับองค์ชายห้าทำเช่นนั้นจริง องค์ชายสามต้องตั้งข้อหาพวกเขาว่ารวมหัวกันแสวงหาผลประโยชน์ส่วนตนเป็นแน่!
หวังว่าองค์ชายสามจะรีบส่งคนไปพาตัวรององค์ชายสองกับองค์ชายห้าออกไปเสียที!
เมื่อองค์ชายสามบรรลุเป้าหมายโดยเร็ว เรื่องบรรเทาทุกข์ก็จะกลับคืนสู่ความเป็นปกติได้เร็วขึ้น
“ท่านอ๋อง อู๋ชิงหยางมาถึงแล้ว!”
ในเวลานั้น เสิ่นควนพลันวิ่งเข้ามารายงาน
“โอ้?”
อวิ๋นเจิงเก็บจดหมายในมือ “พาเขาเข้ามาเถิด!”
หลายวันมานี้ อวิ๋นเจิงเองก็มิได้อยู่เฉย
เขารวบรวมความรู้คณิตศาสตร์พื้นฐานไว้ส่วนหนึ่ง แล้วเขียนเรียบเรียงเข้าเล่ม
คราวนี้เขาเขียนอย่างเป็นกิจจะลักษณะ เริ่มจากเรื่องง่ายไปสู่เรื่องยาก ค่อยเป็นค่อยไป
ถึงอย่างนั้น ต่อให้ยากขึ้นก็ไม่ได้ซับซ้อนมากมายอะไร
ความรู้คณิตศาสตร์ระดับมัธยมต้นก็ถือว่าสูงสุดแล้ว
รอให้อู๋ชิงหยางเรียนรู้พื้นฐานเหล่านั้นจนเข้าใจ จากนั้นค่อยจัดหน้าและพิมพ์ตำราเล่มนี้ออกมาอย่างเป็นทางการ ใช้เป็นตำราพื้นฐานสำหรับวิชาคณิตศาสตร์ในภายหน้า
ไม่นานนัก อู๋ชิงหยางผู้เดินทางฝ่าลมฝุ่นมาอย่างเหน็ดเหนื่อยก็ถูกพาตัวเข้ามา