เมืองฉี่หมิง
สีหน้าของหวังชื่อย่ำแย่อย่างยิ่ง
หลายวันก่อน เขาก็ได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับเกาเฉวียนแล้ว
เดิมทีเขาไม่อยากสงสัยเกาเฉวียน
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงส่งคนถือตราอาญาสิทธิ์ไปยังช่องเขาหู่โข่ว เพื่อมอบรางวัลแก่เกาเฉวียนโดยเฉพาะ
แน่นอนว่า การกระทำเช่นนี้ของเขายังมีจุดประสงค์เพื่อหยั่งดูว่าเกาเฉวียนคิดไม่ซื่อหรือไม่
บัดนี้เวลาผ่านไปหลายวันแล้ว
แต่คนที่เขาส่งไปกลับไร้ข่าวคราว ส่วนทางช่องเขาหู่โข่วก็ไม่มีข่าวใดส่งมาเลย
แม้เขาจะอยากเชื่อใจเกาเฉวียนเพียงใด ยามนี้ก็จำต้องสงสัยแล้วว่าข่าวลือเหล่านั้นเป็นเพียงข่าวลือ หรือเป็นเรื่องจริงกันแน่!
หากเกาเฉวียนคิดไม่ซื่อจริง อีกไม่กี่วันต่อให้เขาอยากยอมจำนนทั้งแผ่นดิน เกรงว่าก็คงไม่มีโอกาสแล้ว
จะทำอย่างไรดี?
ควรรอข่าวต่อไป หรือส่งคนไปเจรจากับกองทัพศัตรูเรื่องการยอมจำนน?
หวังชื่อกระวนกระวายใจจนสับสน ปวดศีรษะตุบ ๆ
ครั้งหนึ่งเขาเคยใฝ่ฝันถึงบัลลังก์จักรพรรดิ
ทว่าเมื่อได้ขึ้นครองบัลลังก์จริง ๆ จึงรู้ว่าตำแหน่งนี้ช่างร้อนนั่งไม่ติดเสียเหลือเกิน
หากเขาอยู่ในฐานะของชิวซานจวิน เกรงว่าคงยอมจำนนต่อกองทัพศัตรูไปนานแล้ว
แต่บัดนี้เขาคือจักรพรรดิแห่งราชวงศ์หลี
แม้เขาจะเคยคิดยอมจำนนต่อกองทัพศัตรูนับครั้งไม่ถ้วน ท้ายที่สุดก็ยังทำใจยอมรับไม่ได้อยู่บ้าง!
เกาเฉวียน แม่ทัพผู้เกรียงไกรอันดับหนึ่งแห่งราชวงศ์หลี สำหรับเขาแล้วไม่ต่างจากฟางเส้นสุดท้ายที่ช่วยชีวิต
แต่บัดนี้ฟางเส้นนั้นดูจะพึ่งพาไม่ได้เสียแล้ว
เสียงที่ร่ำร้องให้ยอมจำนนในใจผุดขึ้นมาแทบทุกชั่วขณะ
ยิ่งนานก็ยิ่งดังขึ้น