กุ่ยฟาง
แม้ทั่วทั้งกุ่ยฟางจะปกคลุมด้วยหิมะหนาแล้ว ทว่าเจียเหยายังคงนำทัพรุดหน้าไม่หยุด
ด้วยอาศัยเสบียงและทรัพย์สินที่ยึดมาได้ตลอดทาง กองทัพของพวกนางจึงไม่ต้องทนหนาว
อย่างไรก็ตาม อากาศหนาวเย็นก็ยังสร้างความไม่สะดวกให้พวกนางไม่น้อย
ทัวฮวนกับจู่หลู่ต่างเคยเสนอให้เจียเหยาตอบรับคำขอเจรจาของฉื่อเหยียนหลายครั้งแล้ว ทว่าเจียเหยากลับไม่หวั่นไหว
บัดนี้ กองทัพของพวกนางอยู่ห่างจากเมืองหลวงของกุ่ยฟางไม่ถึงร้อยลี้แล้ว!
เมื่อเผชิญกับกองทัพที่ประชิดชายแดน ฉื่อเหยียนจึงส่งคนมาขอเจรจาสงบศึกอีกครั้ง
ครานี้ เจียเหยาไม่ได้ขับไล่คนที่ฉื่อเหยียนส่งมาอีก
เจียเหยาเรียกอาเค่อถูเข้าพบในกระโจมใหญ่
ยามอาเค่อถูกคนนำตัวเข้ามา เจียเหยากำลังใช้มีดเล่มเล็กแล่เนื้อแกะร้อนฉ่าจากขาแกะชิ้นหนึ่ง แล้วส่งเข้าปาก
ข้างกายนาง เหออาซูยืนถือดาบอยู่
อาเค่อถูไม่รู้ว่าเนื้อแกะนั้นอร่อยเพียงใด แต่เจียเหยาดูเพลิดเพลินกับมันไม่น้อย
“ข้าน้อยคารวะองค์หญิงเจียเหยา!”
อาเค่อถูคุกเข่าข้างหนึ่ง คำนับเจียเหยา
เจียเหยาเหลือบตามองเขาเล็กน้อย ก่อนกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “เจ้าควรเรียกข้าว่าฮูหยินเจียเหยา! อีกทั้งต้องคำนับข้าตามธรรมเนียมของต้าเฉียน!”
สิ้นเสียงของเจียเหยา ไม่เพียงแต่อาเค่อถูเท่านั้น แม้แต่เหออาซูก็ยังเต็มไปด้วยความสงสัย
องค์หญิงหมายความว่าอย่างไร?
เหตุใดองค์หญิงจึงเอ่ยกับอาเค่อถูในฐานะชายารองของอวิ๋นเจิงด้วยตนเอง?
อาเค่อถูมองเจียเหยาอย่างคลางแคลงใจ ครู่หนึ่งจึงคุกเข่าลงทั้งสองข้าง แล้วกล่าวเสียงดังว่า “ข้าน้อยอาเค่อถู คารวะฮูหยินเจียเหยา!”
“ลุกขึ้นเถิด!”
เจียเหยาวางมีดเล็กในมือลง “อากาศยิ่งหนาวขึ้นทุกที มีสิ่งใดก็จงกล่าวมาโดยเร็ว ข้าจะได้ตัดสินใจว่าจะไปใช้เวลาหน้าหนาวที่เมืองหลวงของพวกเจ้าหรือไม่”