โชคของพวกเขานับว่าไม่เลว
ไม่นานก็พบถ้ำขนาดใหญ่ที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ทั้งคนและม้าสามารถเข้าไปหลบในถ้ำได้ เพียงตัดต้นไม้มาบังปากถ้ำอีกสักหน่อย ก็ช่วยกันลมหนาวยามค่ำคืนได้แล้ว
เมื่อทั้งคนและม้าอยู่ในถ้ำ กลิ่นย่อมไม่พึงประสงค์นัก
ทว่าในคืนหนาวเหน็บของซั่วเป่ย การหาที่ซุกหัวนอนได้เช่นนี้ก็นับว่าดีไม่น้อยแล้ว
ตรากตรำมาทั้งวัน ทุกคนต่างเหนื่อยล้า
พวกเขาต้มหิมะกินประทังความหิวกับเสบียงแห้งอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงพากันล้อมกองไฟและทยอยหลับไป
ทว่าอวิ๋นเจิงกลับนอนไม่หลับไม่ว่าพยายามอย่างไร
จู่ ๆ เขาก็ตระหนักถึงปัญหาร้ายแรงยิ่งข้อหนึ่ง
เขายังคิดว่าสงครามในยุคโบราณนั้นเรียบง่ายเกินไป!
โดยเฉพาะสงครามในฤดูหนาว!
หากยกทัพลึกเข้าไปโดยไร้กองหนุนในฤดูหนาว อย่าว่าแต่รบเลย เพียงคนกับม้าไม่แข็งตายหรืออดตายก็นับว่าโชคดีแล้ว!
กองกำลังของพวกเขามีเพียงหลายสิบคน ยังพบปัญหามากมายถึงเพียงนี้กลางทุ่ง หากเป็นทหารม้าหลายหมื่นนาย ยามอากาศหนาวยิ่งกว่านี้ การประคองชีวิตให้ผ่านค่ำคืนอันเหน็บหนาวกลางแจ้งก็ยังเป็นปัญหาแล้ว!
บัดซบ หากไม่ได้มาประสบด้วยตนเอง คงไม่รู้เลยว่ามีอุปสรรคเหล่านี้อยู่!
“เจ้ากำลังคิดสิ่งใดอยู่ คิ้วขมวดแทบจะติดกันแล้ว”
เสียงของเมี่ยวอินพลันดังขึ้นข้างหูอวิ๋นเจิง
อวิ๋นเจิงลืมตาขึ้น ส่ายหน้าพลางยิ้มขื่น “ข้าเริ่มเข้าใจเสด็จพ่อกับพวกขุนนางในราชสำนักที่เห็นควรให้เจรจาสงบศึกแล้ว”
การยกทัพโจมตีเป่ยหวนในฤดูหนาวนั้นเสียเปรียบอย่างแท้จริง
แค่เสบียงและการส่งกำลังก็เป็นปัญหาใหญ่แล้ว
มิน่าเล่า ทั้งที่เสด็จพ่อทรงกริ้วจนแทบคลั่ง แต่ยังตัดสินพระทัยรอให้ฤดูใบไม้ผลิปีหน้ามาถึงแล้วค่อยยกทัพโจมตีเป่ยหวน!