การถูกโหลวอี้ชิงผลงานไป ทำให้อวิ๋นเจิงขุ่นเคืองใจยิ่งนัก
กล่าวไปแล้ว นี่ก็เป็นความผิดพลาดของเขาเอง!
เขาคำนวณทุกสิ่งไว้อย่างรอบคอบ ทว่ากลับคาดไม่ถึงว่าโหลวอี้จะลงมือสังหารอวี้ไท่ แล้วรวบรวมกำลังทหารของฉิวฉือมาเป็นของตนโดยใช้กำลัง
ยิ่งไปกว่านั้น เถี่ยจวี้ น้องชายร่วมสายเลือดของเถี่ยสยง ยังแปรพักตร์อีกด้วย!
บางทีตั้งแต่เริ่มวางแผนเล่นงานเถี่ยสยง โหลวอี้ก็คิดการขั้นนี้ไว้แล้ว
เจ้าคนสารเลว!
ช่างเหี้ยมหาญนัก!
รวบรวมทหารที่แตกพ่ายของฉิวฉือไปเป็นพวกก็แล้วไปเถิด ถึงกับหลอกล่อทหารหนึ่งหมื่นนายออกมาจากด่านเทียนฉยงเพื่อรวบรวมเป็นพวก ทั้งยังได้เสบียงที่ขาดแคลนไปอีก!
ครานี้เขาถูกโหลวอี้สั่งสอนอย่างหนักจริง ๆ
ใจไม่เหี้ยมหาญ ย่อมยืนหยัดมิได้!
เขาทั้งใส่ร้ายเถี่ยสยง ทั้งสิ้นเปลืองกำลังคนและเสบียงจำนวนมากเพื่อสร้างเมือง
สุดท้ายกลับกลายเป็นผู้ปูทางให้เจ้าสารเลวโหลวอี้!
บัดซบ!
สักวันเขาจะให้ไอ้ลูกหมานั่นคายสิ่งที่กลืนลงไปออกมาให้หมด ทั้งต้นทั้งดอก!
คิดว่ารวบรวมกองทัพฉิวฉือมาเป็นพวกแล้วจะรักษาแคว้นต้าเยวี่ยไว้ได้หรือ?
แคว้นต้าเยวี่ย ข้าจะทำลายให้สิ้นซาก!
อวิ๋นเจิงคิดอย่างเคียดแค้นอยู่ในใจ
“เถี่ยสยงกับเถี่ยจวี้ถึงกับยอมสวามิภักดิ์ต่อโหลวอี้อย่างง่ายดายเช่นนี้ ช่างเหลือเชื่อจริง ๆ!”
ระหว่างทาง เมี่ยวอินทอดถอนใจไม่หยุด
เรื่องนี้เหนือความคาดหมายเกินไป ทุกคนล้วนคิดไม่ถึง
“ไม่มีอะไรน่าเหลือเชื่อ”
อวิ๋นเจิงยักไหล่ “ในเมื่อราชาฉิวฉือส่งหยวนเหวยไปด่านเทียนฉยง ก็หมายความว่าเขาไม่ไว้วางใจเถี่ยสยงอีกแล้ว! อีกทั้งเถี่ยจวี้แปรพักตร์เป็นความจริง เถี่ยสยงย่อมถูกพัวพันไปด้วย!”